تاثير آموزش ارتباط بدون خشونت بر خودكارآمدي والدگري و بهزيستي روان ‌شناختي مادران كودكان با آسيب شنوايي

چکیده مقاله

پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي برنامۀ ارتباط بدون خشونت بر خودكارآمدي والدگري و بهزيستي روان‌ شناختي مادران كودكان با آسيب شنوايي انجام شد. اين مطالعه، يك پژوهش نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون، پس‌آزمون و گروه كنترل بود. تعداد كل جامعۀ آماري 49 نفر بود كه 30 نفر از مادران كودكان با آسيب شنوايي از مدارس تلفيقي شهر اصفهان با روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند و به روش تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل 15 نفري جايگزين شدند. همۀ شركت‌كنندگان با استفاده از مقياس خودكارآمدي والدگري دومكا و همكاران و بهزيستي روان‌شناختي ريف ارزيابي شدند. گروه آزمايش در برنامۀ ارتباط بدون خشونت در 8 جلسۀ 45 دقيقه‌اي و هفته‌اي يك جلسه شركت كردند. سپس هر دو گروه با همان مقياس‌ها ارزيابي شدند. داده‌ها با روش آماري تحليل كوواريانس تك‌متغيري تحليل شد. نتايج نشان داد كه برنامۀ ارتباط بدون خشونت تاثير مثبت و معناداري بر خودكارآمدي والدگري و بهزيستي روان‌شناختي در گروه آزمايش داشت. با توجه به اينكه مداخلۀ سبب بهبود خودكارآمدي والدگري و بهزيستي روان‌شناختي مادران كودكان با آسيب شنوايي شد؛ بنابراين برنامه‌ريزي براي اين مداخله نقش مهمي در بهبود خودكارآمدي والدگري و بهزيستي روان‌شناختي مادران دارد.