تاثير به كارگيري تفكر طراحي در برنامه درسي كار و فناوري روي عادتهاي ذهني دانش آموزان

چکیده مقاله

پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي آموزش برنامه درسي كار و فناوري با تاكيد بر رويكرد تفكر طراحي بر عادتهاي ذهني دانش‌ آموزان انجام شده است. روش پژوهش شبه‌ آزمايشي با طرح پيش‌ آزمون پس‌ آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري پژوهش را همه دانش‌ آموزان دختر شهرستان بهارستان در سال تحصيلي 1400-1399 تشكيل داده‌ اند. نمونه‌ گيري به شيوه در دسترس به شكل گروههاي طبيعي به تعداد 120 دانش‌ آموز از 6 كلاس بوده است. دو كلاس پايه هفتم، دو كلاس پايه هشتم و دو كلاس پايه نهم در دو گروه آزمايش و كنترل هركلاس 20 دانش‌ آموز قرارگرفتند. داده‌ها از طريق پرسشنامه عادتهاي ذهني كاستا و كاليك (2000) گردآوري شده و پايايي آن با آلفاي كرونباخ محاسبه و با درصد 0/85 مورد تاييد قرار گرفته است. دوره آموزش مبتني بر تفكر طراحي 12 جلسۀ 35 دقيقه‌ اي روي گروه آزمايش اجرا شده است. داده‌ ها با آزمون تحليل كوواريانس بررسي شده است و يافته‌ ها نشان مي ‌دهند كه آموزش مبتني بر تفكر طراحي بر افزايش عادتهاي ذهني موثر است. به طوركلي به‌ كارگيري ظرفيت تفكر طراحي در آموزش كار و فناوري، مي ‌تواند در ميان دانش‌ آموزان زمينۀ مطلوبي را براي شكل ‌گيري و تقويت توانايي ايجاد عادات ذهني مثبت همانند حل مسئله و تفكر خلاق، تفكر انتقادي، فراشناخت، يادگيري مادام‌ العمر، انعطاف ‌پذيري در رفتار وتفكر، همدلي و درك متقابل فراهم كند.