بررسي رابطه بين رهبري تحول‌گرا و اشتياق شغلي با نقش ميانجي آواي سازماني در بين معلمان ابتدايي

چکیده مقاله

هدف: تحقيق حاضر با هدف بررسي رابطه بين رهبري تحول‌گرا و اشتياق شغلي با نقش ميانجي آواي سازماني در معلمان ابتدايي ناحيه دو شهر اردبيل صورت گرفته است. روش‌شناسي: پژوهش حاضر به روش توصيفي– همبستگي از نوع معادلات ساختاري صورت گرفته است. جامعه آماري پژوهش حاضر را معلمان ابتدايي ناحيه دو شهر اردبيل در سال 1401 تشكيل دادند كه بر اساس آخرين آمار واطلاعات موجود تعداد كل آنها معادل 1260 نفر هستند كه با استفاده از فرمول كوكران 294 نفر به صورت نمونه‌گيري طبقه‌اي نسبي انتخاب شدند. جهت جمع‌آوري داده‌هاي مربوط از پرسشنامه اشتياق شغلي، آواي سازماني و رهبري تحول‌گرا استفاده گرديد. جهت تحليل داده‌ها از مدل معادلات ساختاري استفاده گرديد. يافته‌ها: نتايج آزمون حاكي از آن بود تاثير مستقيم رهبري تحول‌گرا و اشتياق شغلي در سطح اطمينان(95%) برابر با 0.296 است. همچنين اثر غير مستقيم متغير رهبري تحول‌گرا و اشتياق شغلي با تاثير متغير ميانجي آواي سازماني در سطح اطمينان(95%) برابر با 0.313 مي‌باشد.نتيجه‌گيري: اين تحقيق نشان مي‌دهد كه رهبر بايد بتواند بازتاب خوبي براي معلمان باشد تا اشتياق شغلي را افزايش دهد. بنابراين اگر مديران استراتژيهاي رهبري تحول‌آفرين را به عنوان يك الزام بر سبك رهبري خود در نظر گيرند، از اين طريق مي‌توانند معلمان را به گونه‌اي نسبت به كارشان مشتاق كنند كه در هر سطحي با آن ارتباط برقرار كرده و يك احساس اشتياق و تمايل شغلي در آنها پديدار گردد و از طرفي با تاييد نقش آواي سازماني به عنوان متغير ميانجي پيشنهاد ميشود كه به منظور افزايش اشتياق شغلي معلمان، مشاركت و نظرات آنها در مباحث سازمان ارتقاء يابد.