اثربخشي آموزش انضباط مثبت با رويكرد آدلر- درايكورس بر استرس والدگري مادران دانش‌آموزان با ناتواني‌هاي خاص يادگيري

چکیده مقاله

اين پژوهش با شناخت اثربخشي آموزش انضباط مثبت با رويكرد آدلر- درايكورس بر استرس والدگري مادران دانش آموزان با ناتواني هاي خاص يادگيري انجام شد. اين مطالعه از نوع آزمايشي با طرح پيش آزمون/ پس آزمون / پيگيري با گروه كنترل بود. جامعه آماري تمامي مادران دانش آموزان پايه سوم تا ششم ابتدايي مبتلا به ناتواني يادگيري منطقه سه شهر تهران در سال تحصيلي 97-1396 بودند كه از بين آنها با استفاده از روش نمونه گيري تصادفي، 32 نفر انتخاب شد و به طور تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل جايگزين شدند. گروه آزمايش طي هشت هفته (يك جلسه دو ساعته در هر هفته) تحت آموزش انضباط مثبت قرار گرفت. در گروه كنترل مداخله اي صورت نگرفت. ابزارهاي پژوهش شامل مقياس تجديدنظر شده هوشي وكسلر كودكان (wechsler, 1990)، پرسشنامه مشكلات يادگيري كلورادو (willcutt, 2011)، و پرسشنامه 36 سوالي استرس والديني- فرم كوتاه (abidin, 1995) بود. نتايج تحليل واريانس آميخته كاهش معناداري را در نمره هاي استرس والدگري مادران گروه آزمايش در پس آزمون و پيگيري نشان داد (p<0/001). در رويكرد آدلر-درايكورس دلگرمي دادن والدين به كودكان باعث مي شود آنها بخاطر هر آنچه هستند و هركه هستند، احساس ارزشمند بودن نمايند، احساس تعلق به خانواده كنند، اهل همكاري شده و در جهت بهبود رابطه تلاش مي كنند و بدين شكل استرس والدگري در والدين آنها نيز كاهش مي يابد.