تأثیر مدل آموزش واقعی بر تجسم دیداری- فضایی با توجه به نقش خودکارآمدی فنی دانشجویان فنی و مهندسی پسر در درس رسم فنی

چکیده مقاله

پیشینه و اهداف: هدف پژوهش، بررسی تأثیر مدل‌ آموزشی ‌واقعی بر تجسم دیداری- فضایی با توجه به نقش خودکارآمدی‌ فنی دانشجویان فنی مهندسی پسر در درس رسم‌‌ فنی است.
روش‌ها‌: روش پژوهش نیمه‌آزمایشی از نوع پیش‌آزمون- پس‌آزمون است. جامعه آماری پژوهش شامل ‌دانشجویان‌ فنی پسر دوره کاردانی به تعداد 400 دانشجو که با استفاده از روش‌نمونه‌گیری تصادفی‌خوشه‌ای تعداد 40 دانشجو به عنوان نمونه‌پژوهش انتخاب شد. ابزار پژوهش آزمون محقق ساخته، خودکارآمدی‌فنی، تجسم دیداری- فضایی و ارزیابی مدل آموزش‌واقعی است که روایی و پایایی پرسش‌نامه‌های ‌مذکور به‌وسیله روایی‌ محتوا با در نظر گرفتن نظرات و پیشنهادات استادان‌ صاحب‌نظر، کارشناسان برنامه‌ریزی‌درسی و خبرگان‌ روانشناسی و ضریب آلفای‌کرنباخ برای خرده مقیاس‌های اعتماد به نفس، انگیزه و پشتکار، ابتکار و پرسش‌نامه‌ها‌ی خودکارآمدی فنی، تجسم دیداری- فضایی و ارزیابی مدل آموزش‌ واقعی به ترتیب 88/.، 75/.، 81/.، 90/.، 80/. و 77/. به‌دست آمد.
یافته‌ها:نتایج نشان‌ داد که روش مدل آموزش ‌واقعی بر خودکارآمدی فنی، ابعادش و تجسم دیداری- فضایی و خودکارآمدی فنی با نقش‌میانجی بر دانشجویان ‌فنی مهندسی پسر تأثیر دارد و میزان رضایت ‌دانشجویان از روش ‌تدریس براساس مدل ‌واقعی در مؤلفه‌های درک ‌نقشه به کمک مدل، طراحی ‌هندسی، مدل‌های ‌ملموس ‌سه‌بعدی و سودمندی مدل‌های‌ واقعی‌ درحد مطلوبی است؛ ولی در مؤلفه‌های به‌کارگیری و آموزش عملی مدل‌های واقعی درحد مطلوبی نمی‌باشد.
نتیجه‌گیری: مدل‌های واقعی دید دانشجویان را برای تهیه نقشه از روی نمونه واقعی صنعتی و همچنین ساخت مجدد  تقویت می‌کنند. ترسیم نقشه از روی تصاویر سه‌بعدی، آسان‌سازی طراحی نقشه‌ها و تسهیل فرایند کار با مجموعه‌ها و مکانیزم‌های صنعتی واقعی در شناسایی و درک حل مسائل فنی منجر به کسب تجربه‌های جدید و نو توسط دانشجویان می‌گردند.