| نویسندگان | عليرضا بادله ,h mahmoudzadeh ,reza Kabiri |
|---|---|
| نشریه | پژوهش در برنامه ريزي درسي |
| شماره صفحات | ۱۳۹ |
| صفحه پايان | 158 |
| نوع مقاله | Full Paper |
| تاریخ انتشار | ۱۳۹۸ |
| رتبه نشریه | مجلات تخصصی دانشگاه فرهنگیان و ISC |
| نوع نشریه | چاپی |
| کشور محل چاپ | ایران |
چکیده مقاله
این پژوهش بر آن است تا دریابد که آیا تفاوتی بین میزان یادگیری و یادداری حاصل از آموزش به طریق کلاس فناوری چندرسانهای، کلاس آزمایشگاهی، کلاس معکوس و کلاس سنتی در درس علوم پایة ششم ابتدایی وجود دارد. روش پژوهش حاضر از نوع شبهآزمایشی است. جامعة آماری پژوهش، شامل تمامی دانشآموزان مقطع ابتدایی به تعداد 8304 نفر در پایة ششم دبستانهای پسرانه در سال تحصیلی 96-95 در ناحیه 3 شهر کرج است. روش نمونهگیری بهصورت خوشه ای چندمرحلهای بوده است بدینصورت که ابتدا از مناطق چندگانه کرج ناحیه 3 بهصورت تصادفی انتخاب شد و آنگاه یک مدرسه در آن ناحیه بهصورت تصادفی انتخاب شده است. ابزار پژوهش از نوع آزمونهای چندگزینهای محققساخته که روایی آن 4 نفر از آموزگاران برتر کشوری تائید و پایایی آن با روش آلفای کرونباخ 81/0 به دست آمد و اطلاعات با استفاده از نرمافزار آماری SPSS20 در دو بخش توصیفی و استنباطی تجزیهوتحلیل شد. نتایج نشان داد که روش آموزش معکوس تأثیر مثبت و معناداری بر یادگیری و یادداری دانشآموزان دارد؛ اما سایر روشهای آموزش کلاس آزمایشگاهی، کلاس چندرسانهای و کلاس سنتی تأثیری بر میزان یادگیری و یادداری دانشآموزان ندارند.