اثربخشي آموزش راهبردهاي تنظيم هيجان بر تاب‌آوري و انعطاف‌پذيري شناختي مادران كودكان كم‌توان ذهني

چکیده مقاله

والدين كودكان كم‌توان ذهني در تاب‌آوري و انعطاف‌پذيري شناختي با چالش‌هاي خاصي مواجه هستند و به آموزش و برنامه‌ريزي نياز دارند. پژوهش حاضر با هدف تعيين ميزان تاثير آموزش راهبردهاي تنظيم هيجان بر تاب‌آوري و انعطاف‌پذيري شناختي مادران كودكان كم‌توان ذهني انجام شد. اين پژوهش از نوع نيمه‌آزمايشي و با طرح پيش‌آزمون، پس‌آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري پژوهش شامل كليه مادران كودكان كم‌توان ذهني شهر اصفهان در سال تحصيلي 1402-1401 مي‌شد. نمونه شامل 32 مادر بود كه به روش نمونه‌گيري در دسترس از مدارس استثنايي انتخاب شدند. آنها با روش تصادفي به دو گروه 16 نفري تقسيم و در يكي از گروه‌هاي آزمايش و گروه كنترل جايگزين شدند. تمام آزمودني‌ها مقياس تاب‌آوري (كانر-ديويدسون، 2003) و پرسشنامه انعطاف‌پذيري شناختي (دنيس و وندروال، 2010) را به عنوان پيش‌آزمون تكميل كردند. گروه‌ آزمايش به مدت 8 جلسه در برنامه آموزش راهبردهاي تنظيم هيجان شركت كرد اما گروه كنترل از برنامه رايج مدرسه استفاده كرد. براي تحليل داده‌ها از روش آماري تحليل كواريانس تك‌متغيري استفاده شد. نتايج نشان داد كه آموزش راهبردهاي تنظيم هيجان به‌طور معناداري بر تاب‌آوري و انعطاف‌پذيري شناختي مادران كودكان كم‌توان ذهني تاثير داشت (0/001>p). نتايج حاكي از آن بود كه اين برنامه براي بهبود تاب‌آوري و انعطاف‌پذيري شناختي اين مادران مفيد و موثر بود. در نتيجه برنامه‌ريزي براي آموزش راهبردهاي تنظيم هيجان نقش مهمي در تاب‌آوري و انعطاف‌پذيري شناختي مادران كودكان كم‌توان ذهني دارد.