تحليل پديدارشناختي تجارب زيسته معلمان دوره ابتدايي از تلفيق بازي در فرايند ياددهي‌يادگيري

چکیده مقاله

هدف از پژوهش حاضر، واكاوي تجارب ‌زيستۀ معلمان ابتدايي از تلفيق بازي در فرايند ياددهي يادگيري است. رويكرد پژوهش كيفي و روش انجام آن پديدارشناسي است. انتخاب مشاركت‌كنندگان هدفمند و از نوع معيار است كه از ميان معلمان دورۀ ابتدايي با تجربۀ استفاده از بازي در آموزش، داراي دست‌كم دو سال تجربۀ تدريس و علاقه‌مند به شركت در پژوهش انتخاب شدند. براي جمع‌آوري داده‌ها، از مصاحبۀ نيمه‌ساختاريافتۀ عميق استفاده شد. داده‌ها در مصاحبۀ دوازدهم به اشباع رسيد و براي اطمينان، با دو نفر ديگر هم مصاحبه شد. داده‌ها با استفاده از روش هفت‌مرحله‌اي كلايزي تحليل شد و اعتباريابي يافته‌ها ازطريق دقت پژوهشگر، ارجاع به همكاران پژوهشگر و بازبيني مشاركت‌كنندگان انجام شد. براي اطمينان‌يابي نيز از روش هدايت دقيق جريان مصاحبه، خودبازبيني پژوهشگر و كدگذاري مصاحبه‌ها به‌دست پژوهشگر ديگري استفاده شد. تحليل داده‌ها به استخراج 10 مضمون اصلي و 62 مضمون فرعي انجاميد. ازجملۀ اين مضامين اصلي، انواع بازي از نظر تعداد مشاركت‌كننده، شكل اجرا، هدف خاص، دستاوردهاي جسمي، رواني، مهارتي و آموزشي بازي‌ها، محدوديت‌هاي اجرا، واكنش‌هاي مثبت و منفي اوليا، نقش‌ معلمان در جريان بازي و موقعيت‌هاي استفاده از بازي بود. با توجه به يافته‌ها، گفتني است كه اجراي بازي‌ها دستاوردهاي متعددي براي دانش‌آموزان و حتي معلمان دارد، اما با محدوديت‌هايي مانند كمبود وقت، محتواي زياد كتب درسي و فضا و محيط نامتناسب مواجه است. معلمان سعي مي‌كنند در موقعيت‌هاي گوناگون مانند رفع خستگي، ايجاد انگيزه، تثبيت يادگيري و... از بازي استفاده كنند.