نقش ميانجي‌گري كيفيت زندگي اسلامي در رابطه بين كمال‌گرايي تحصيلي با هوش معنوي دانش‌آموزان

چکیده مقاله

هدف: اين پژوهش با هدف بررسي نقش ميانجي كيفيت زندگي اسلامي در رابطه بين كمال گرايي تحصيلي با هوش معنوي دانش آموزان انجام شد. _x000D_ روش: نوع پژوهش همبستگي به شيوه معادلات ساختاري بود. جامعه پژوهش شامل كليه دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهر كرمان به تعداد 1046 نفر در سال تحصيلي 1401-1400 بود. 342 نفر به روش نمونه گيري خوشه اي چند مرحله اي  به عنوان نمونه انتخاب شدند. جهت جمع آوري داده ها از پرسشنامه هاي كيفيت زندگي اسلامي نامقي (1394)، كمال گرايي تحصيلي رسولي و بهرامي (1395) و هوش معنوي عبداله زاده و همكاران (1387) استفاده شد. داده ها به شيوه مدلسازي معادلات ساختاري با استفاده از نرم افزار amos نسخه 23 و spss نسخه 22 تحليل شدند _x000D_ يافته ها: رابطه مستقيم متغير كيفيت زندگي اسلامي بر كمال گرايي تحصيلي (182/11 = t، 35/0 = ) مثبت و معنادار است، رابطه مستقيم متغير هوش معنوي  بر كمال گرايي تحصيلي (224/8= t، 24/0 = ) مثبت و معنادار است. همچنين رابطه مستقيم متغير هوش معنوي بر كيفيت زندگي اسلامي (716/13 = t، 59/0 = ) مثبت و معنادار است. رابطه غير مستقيم متغير هوش معنوي بر كمال گرايي تحصيلي با نقش ميانجي كيفيت زندگي اسلامي (23/0 =  ) مثبت و معنادار است._x000D_ نتيجه گيري: كمال گرايي تحصيلي يكي از علل عدم موفقيت دانش آموزان است و آن چه را كه موجب بهبود آن مي شود توجه به كيفيت زندگي اسلامي و هوش معنوي مي باشد. بنابراين با افزايش هوش معنوي و بهبود كيفيت زندگي اسلامي مي توان كمال گرايي تحصيلي را در دانش آموزان كاهش داد