بررسي ارتباط بين نگرش‌هاي مذهبي- معنوي با شادكامي، عزّت‌نفس و خودپنداره‌ دانشجويان دانشگاه علوم‌پزشكي همدان

چکیده مقاله

مقدمه: نگرش مذهبي با شيوه‌ انديشه، گفتار و رفتار افراد مرتبط است. هدف اين پژوهش تعيين ارتباط بين نگرش‌هاي مذهبي- معنوي با شادكامي، عزّت‌نفس و خودپنداره‌ دانشجويان دانشگاه علوم‌پزشكي همدان است._x000D_ روش ها: اين پژوهش تحليلي مقطعي به روش هم‌بستگي در بين 350 دانشجوي دانشگاه علوم‌پزشكي همدان در سال 1401 انجام شد. روش نمونه‌گيري خوشه‌اي چندمرحله‌اي بود. آزمودني‌ها همگي از دانشجويان دانشگاه علوم‌پزشكي همدان بودند و جمع‌آوري اطلاعات با استفاده از پرسش‌نامه‌هاي جمعيت‌شناختي و مقياس‌هاي جهت‌گيري مذهبي كلارك و استارك (1965)، شادكامي آكسفورد (آرگيل و لو، 1990)، عزّت‌نفس روزنبرگ (1965) و خودپنداره‌ ساراسوت (1981) انجام شد. داده‌ها به كمك نرم‌افزار spss نسخه‌ 25 و با استفاده از ضريب هم‌بستگي پيرسون تجزيه‌وتحليل شدند._x000D_ يافته ها: نتايج اين پژوهش نشان داد كه ميانگين سنّي كلّ شركت‌كنندگان 19/33 و قوميت 62 نفر از شركت‌كنندكان كُرد، 57 نفر ترك، 76 نفر لر و 94 نفر فارس بود (ساير = 61 نفر) كه بيشترين آن‌ها مربوط به قوميت فارس (26/86 درصد) به دست آمد. ازنظرِ جنسيت نيز تعداد و درصد شركت‌كنندگان برابر بود (175 نفر زن و 175 نفر مرد). همچنين، بين شادكامي (0/621 = r؛ 0/05 > p)، عزّت‌نفس (0/498 = r؛ 0/05 > p) و خودپنداره (0/469 = r؛ 0/05 > p) با نگرش‌هاي مذهبي- معنوي رابطه وجود دارد._x000D_ نتيجه گيري: براساس يافته‌هاي اين پژوهش، نگرش‌هاي مذهبي- معنوي با شادكامي، عزّت‌نفس و خودپنداره دانشجويان موردمطالعه ارتباط معناداري داشت. بنابراين توجه بيشتر به توانايي‌ها و ظرفيت‌هاي مذهبي- معنوي و تقويت آن‌ها به‌ويژه در ميان نوجوانان و جوانان مي‌تواند به ارتقاي شادكامي، عزّت‌نفس و خودپنداره در آنان منجر شود._x000D_ _x000D_