روابط علي تمايزيافتگي، پرخاشگري ارتباطي پنهان و طلاق عاطفي در زنان متعارض با ميانجي گري تعارض زناشويي

چکیده مقاله

چكيدهبا توجه به پيامدهاي منفي ناشي از طلاق عاطفي بر سلامت زوجين و اعضاي خانواده، هدف پژوهش حاضر تعيين روابط علي تمايزيافتگي، پرخاشگري ارتباطي پنهان و طلاق عاطفي در زنان با ميانجي گري تعارض زناشويي بود‌. روش پژوهش حاضر توصيفي از نوع همبستگي با روش مدليابي معادلات ساختاري(sem) بود. جامعه آماري شامل زنان مراجعه كننده به مراكز مشاوره بهزيستي شهر خلخال در سال 1402 بودند كه از ميان آنها 200نفر با استفاده از روش نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند و به مقياس طلاق عاطفي گاتمن (eds)، پرسشنامه تمايز يافتگي اِسكورن و اِسميت (dsi)، مقياس پرخاشگري ارتباطي پنهان نلسون و كارول (cras) و مقياس تعارض زناشويي براتي و ثنايي (mcs) پاسخ دادند. داده ها با استفاده از نرم افزار spss22 و amos23 مدليابي معادلات ساختاري(sem) شدند. نتايج نشان داد كه تمايزيافتگي بر تعارض زناشويي اثر مستقيم و منفي و پرخاشگري ارتباطي پنهان بر تعارض زناشويي اثرمستقيم و مثبت داشت(0.01>p). همچنين، تمايز يافتگي و پرخاشگري ارتباطي پنهان با ميانجي گري تعارض زناشويي بر طلاق عاطفي اثر غيرمستقيم داشتند (0.01>p). در نتيجه با توجه به يافته هاي پژوهش حاضر تمايزيافتگي و پرخاشگري ارتباطي پنهان هم بصورت مستقيم و هم غيرمستقيم از طريق تغييرات تعارض زنلشويي در ميزان طلاق عاطفي زنان متعارض نقش مهمي دارد. لذا، درمان گران به ويژه در حوزه زوج درماني مي توانند از يافته هاي اين پژوهش در جهت كاهش طلاق عاطفي در زندگي زوجين بهره بگيرند.