عشق به همسر و کیفیت زندگی زناشویی با علائم فرسودگی شغلی: نقش میانجیگری سازگاری زناشویی

چکیده مقاله

هدف از انجام این پژوهش، بررسی نقش میانجیگری سازگاری زناشویی در رابطه ی بین عشق به همسر و کیفیت زندگی زناشویی معلمان دچار فرسودگی شغلی بود. تحقیق بر حسب هدف، بنیادین و روش پژوهش، توصیفی ازنوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر، شامل کلیه معلمان زن و مرد متاهل شاغل درشهر یزد )تقریباً 5500 نفر( بود. روش نمونه گیری، تصادفی خوشه ای چندمرحله ای بود. ازمیان 45 مدرسه ناحیه 1 ، 360 معلم به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. ابزارپژوهش، پرسشنامه ی عشق استرنبرگ ) 1987 ،) کیفیت زندگی زناشویی باسبی و همکاران ) 1995 ( و مقیاس سازگاری همسران اسپانیر و کرولی ) 1986 ( بود. برای تحلیل داده ها ازروش مدل معادلات ساختاری و نرم افزار لیزرل استفاده شد. یافته ها نشان داد، بین متغیر عشق به همسر و سازگاری همسران رابطه ی مستقیم ومعنی دار ) 731 / 0 = r ( وجود دارد. بین متغیر سازگاری همسران و کیفیت زندگی زناشویی رابطه مستقیم ومعنی دار ) 89 / 0 = r( وجود دارد. متغیر عشق به همسر با کیفیت زندگی زناشویی رابطه ی مستقیم ومعنی دار ) 07 / 0 - r= ( ندارد. بین متغیر عشق به همسر و کیفیت زندگی زناشویی باتوجه به نقش میانجی سازگاری همسران رابطه ی مستقیم ومعنی دار وجود دارد. ضمناً نتایج نشان داد، خرده مقیاسه ای عشق به همسر شامل مولفه های صمیمت، اشتیاق، تعهد با خرده مقیاسه ای کیفیت زندگی زناشویی شامل توافق، رضایت، انسجام کمترین همبستگی )بین 27 / 0 تا 38 / 0 (، و با خرده مقیاسه ای متغیر سازگاری زناشویی شامل رضایت دوجانبه، همبستگی دوجانبه، توافق دوجانبه و بیان محبت آمیز بیشترین همبستگی ) 49 / 0 تا 82 / 0 (، را دارد. با توجّه به نتایج بدست آمده می توان گفت، عشق به همسر به تنهایی موجب بهبود کیفیت زندگی زناشویی نمی شود، بلکه توافق و بیان محبت آمیز فرآیند عشق ورزی را تسهیل می کند و سبب آغاز گفتمان و رفتار مهرورزی می شود. به عبارتی، عشق و محبت باید برکلام و در رفتار زوجین جلوه گر شود تا برای طرفین عشق معنا یابد.