اثربخشی آموزش مداخله شناختی- هیجانی- اجتماعی حافظه فعال بر بهبود خلاقیت کلامی، خودکارآمدی تحصیلی و خودآگاهی شناختی دانش آموزان دارای ناتوانی های یادگیری

چکیده مقاله

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش مداخله شناختی- هیجانی- اجتماعی حافظه فعال بر بهبود خلاقیت کلامی، خودکارآمدی تحصیلی و خودآگاهی شناختی دانش‌آموزان دارای اختلال یادگیری بود. روش پژوهش شبه آزمایشی و از نوع طرح‌های پیش آزمون- پس‌آزمون و به روش چهارگروهی سولومون بود. جامعه آماری، شامل تمامی دانش‌آموزان ابتدایی دارای اختلال یادگیری در سال تحصیلی 1401-1402 بود. برای جمع‌آوری داده‌ها در این مطالعه از آزمون خلاقیت کلامی تورنس (1979)، خودکارآمدی تحصیلی جینگ و مورگان (1999) و خودآگاهی شناختی ولز (2004) استفاده شد. داده‌های جمع‌آوری شده با تحلیل کواریانس و آزمون تعقیبی شفه تجزیه و تحلیل شدند. نتایج تحلیل داده‌ها نشان داد که آموزش مداخله شناختی- هیجانی- اجتماعی حافظه فعال به طور معناداری باعث بهبود خلاقیت کلامی، خودکارآمدی تحصیلی و خودآگاهی شناختی دانش آموزان شد. از طرفی نتایج آزمون تعقیبی شفه نشان داد که اجرا یا عدم اجرای پیش آزمون بر نتایج پژوهش تأثیر معنادار نداشت. و میانگین نمرات تمامی متغیرهای پژوهش (خلاقیت کلامی، خودکارآمدی تحصیلی و خودآگاهی شناختی) در هر دو گروه آزمایش به طور معناداری افزایش یافت، اما در گروه کنترل تغییری نداشت. بنابراین براساس نتایج این مطالعه به نظر می‌رسد آموزش مداخله شناختی- هیجانی- اجتماعی حافظه فعال به دلیل برخورداری از تکالیف چند- جانبه، متنوع، متعدد، و متناسب با توانایی‌های دانش‌آموزان بر بهبود خلاقیت کلامی، خودکارآمدی تحصیلی و خودآگاهی شناختی دانش‌آموزان دارای اختلال یادگیری، مؤثر است.