رابطه سبك‌هاي دلبستگي و حس انسجام با استرس ادراك‌شده در سالمندان مقيم سراي سالمندان در دوران شيوع بيماري كرونا: نقش ميانجي هوش معنوي

چکیده مقاله

شيوع بيماري كرونا يك چالش مهم براي دستگاه‌هاي مراقبت بهداشتي در ايران است. سبك‌هاي دلبستگي و حس انسجام و هوش معنوي از جمله متغيرهايي هستند كه مي‌توانند تاثير بسزايي بر سلامت روان و كيفيت زندگي سالمندان در دوران شيوع بيماري كرونا داشته باشند. بنابراين پژوهش حاضر با هدف بررسي نقش ميانجي هوش معنوي در رابطه بين سبك‌هاي دلبستگي و حس انسجام با استرس ادراك‌شده در دوران بيماري كرونا در سالمندان اجرا شد. روش پژوهش همبستگي و از نوع تحليل مسير بود. جامعه آماري شامل كليۀ سالمندان مقيم سراهاي سالمندان شهر سنندج در سال 1400 بود كه از بين آنها 270 نفر (146 مرد و 124 زن) به روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شد. داده‌ها با استفاده از مقياس‌هاي دلبستگي بزرگسالان كولينز، حس انسجام آنتونووسكي، استرس ادراك‌شده كوهن و همكاران و هوش معنوي كينگ جمع‌آوري شدند. نتايج حاصل از تحليل مسير نشان داد كه مدل مفروض اين مطالعه از برازش مناسبي در نمونه مورد مطالعه برخوردار است. بدين ترتيب كه سبك دلبستگي ايمن از طريق هوش معنوي با استرس ادراك‌شده، سبك‌هاي دلبستگي اجتنابي و دوسوگرا از طريق هوش معنوي با استرس ادراك‌شده و حس انسجام از طريق هوش معنوي با استرس ادراك‌شده در سالمندان رابطه غيرمستقيم (0.05>p) داشتند. اين نتايج بر اهميت ارتباط سبك‌هاي دلبستگي و حس انسجام با توجه به نقش ميانجي هوش معنوي در ارائه كمك‌هاي روان‌شناختي به سالمندان در مديريت استرس ادراك‌شده آنها تاكيد دارد.