بررسي رابطه رهبري ديجيتال با عملكرد خلاقانه بواسطه نقش ميانجي توانمندسازي روان شناختي معلّمان

چکیده مقاله

هدف: سازمان‏‌هاي آموزشي به‌‏ويژه مدارس كشورمان در شرايط متغيّر و متحوّل امروزي، جهت مقابله با مسائل و مشكلات عديده‏اي كه با آن روبرو هستند، نياز مبرمي به مديران و معلّماني دارند كه خلاق و به‏روز باشند و اين خلاقيّت را در عملكرد شغلي‏شان نشان دهند. با توجه به اهميت و ضرورت عملكرد خلاقانه معلّمان و مديران، پژوهش حاضر با هدف بررسي رابطه رهبري ديجيتال با عملكرد خلاقانه به‌واسطه نقش ميانجي توانمندسازي روان‌شناختي معلّمان انجام شده است.روش: روش پژوهش كمّي، توصيفي و از نوع مطالعات همبستگي بود. جامعه پژوهش معلّمان مقطع ابتدايي منطقه 5 تهران در سال تحصيلي 1403-1402 به تعداد 1610 نفر بودند، كه از اين جامعه با روش نمونه‏‌گيري تصادفي ساده و بر مبناي فرمول كوكران نمونه‌اي به حجم 310 نفر انتخاب شد. براي جمع‌‏آوري داده‏‌هاي پژوهش از پرسشنامه‏‌هاي رهبري ديجيتال (ulutaş arslan, 2017)، توانمندسازي روان‌شناختي (spreitzer, 1995) و عملكرد خلاقانه (oldham cummings, 1996) استفاده شد.يافته‌ها: تجزيه‌وتحليل داده‌ها با استفاده از مدل معادلات ساختاري و به كمك دو نرم‌افزار spss و lisrel انجام شد. نتايج تحليل نشان داد كه: رهبري ديجيتال داراي اثر مستقيم، مثبت و معنادار در سطح 0.05 بر عملكرد خلاقانه و توانمندسازي روان‌شناختي معلّمان است؛ توانمندسازي روان‌شناختي داراي اثر مستقيم، مثبت و معنادار در سطح 0.05 بر عملكرد خلاقانه معلّمان است؛ همچنين رهبري ديجيتال به‌واسطه نقش ميانجي توانمندسازي روان‌شناختي داراي اثر غيرمستقيم، مثبت و معنادار بر عملكرد خلاقانه معلّمان است.نتيجه‌گيري: درنهايت براي اين‏كه سازمان‏هاي آموزشي و مدارس بتوانند همگام با تغييرات نوآورانه و پيشرفت‏‌هاي محيط ديجيتال‏‌محور واكنش مناسبي داشته باشند، بايد با استفاده از سبك رهبري ديجيتال، استرس معلّمان در ارتباط با اشتباهات احتمالي براي بيان ايده‏‌ها و نظرات متنوّع و جديد را از بين برده و از اين طريق باعث افزايش عملكرد خلاقانه معلّمان شوند.