چالش‌هاي يادگيري مهارت پرسشگري فلسفي بين دانشجويان و ارائه‌ راهكارهايي براي آن

چکیده مقاله

هدف اصلي پژوهش حاضر، تحليل چالش‌هاي يادگيري مهارت پرسشگري فلسفي و راهكارهايي براي آن بود. ميدان پژوهش شامل دانشجومعلمان پرديس‌هاي دانشگاه فرهنگيان استان كردستان در سال تحصيلي 1401-1400 بود. براي دستيابي به اين هدف، از روش تحليل مضمون به شيوه‌ براون و كلارك و ابزار مصاحبه‌ كيفي نيمه‌ساختاريافته و نمونه‌گيري در دسترس كه 54 نفر از دانشجو‌معلمان استان كردستان بودند بهره برده شد. يافته‌هاي پژوهش در دو گام حاصل شد: گام نخست، ريشه‌يابي و علل عدم‌مهارت پرسشگري فلسفي از ديد دانشجومعلمان بود كه در قالب مضمون، مقوله و مفهوم دسته‌بندي شدند. نتايج نشان داد كه عامل اصلي عدم‌پرسشگري فلسفي نخست خود دانشجومعلمان و پس‌از آن اساتيد هستند و حوزه فضاي مجازي با كمترين مضمون داراي تاثير كمتري در عدم‌‍پرسشگري فلسفي دانشجومعلمان است. گام دوم، شامل ارائه راهكارهايي براي طرح پرسشگري فلسفي از نگره دانشجومعلمان بود كه مفاهيم آن نيز مقوله‌بندي شد. يافته‌ها بيانگر اين امر است كه عوامل متعددي از قبيل دانشجومعلمان و اساتيد، محيط آموزشي، اجتماعي و خانواده مي‌توانند با هماهنگي هم در تقويت مهارت پرسشگري فلسفي دانشجومعلمان موثر واقع شوند. در اين راستا پيشنهاد مي‌شود براي تقويت روحيه پرسشگري فلسفي دانشجويان، نهادهاي تربيتي و آموزشي تعامل سازنده و پويا با دانش‌آموزان داشته و روحيه پرسشگري و كنجكاوانه آن‌ها را سركوب نكنند.