رويكردي پديدارشناسانه به تجربه زيسته نو معلّمان

چکیده مقاله

هدف پژوهش حاضر، واكاوي تجارب زيسته‌ي نو معلمان از چالش ‌هاي پيشروي خود در مدارس استان كردستان و ارائه راهكارهايي براي كاهش اين چالش‌ها بود. رويكرد پژوهش توصيفي با پارادايم انتقادي بود و از رويكرد پديدارشناسي و اسنادي - كتابخانه‌اي بهره برده شد. جامعه آماري، شامل تمام نو معلمان ابتدايي داراي سابقه يك تا پنج سال (1401-1396) در استان كردستان بود. نمونه‌گيري به‌صورت هدفمند بود كه 21 نفر از نو معلمان ابتدايي تا رسيدن به درجه اشباع يافتگي انتخاب شدند. ابزار گردآوري اطلاعات، مصاحبه عميق نيمه‌ساختاريافته‌ي محقق ساخته‌ بود و از روش قياسي - استقرايي و به كمك مراحل چهارگانه ون مانن تحليل داده‌ها صورت گرفت. يافته‌ها نشان داد كه چالش‌هاي پيش ‌روي نو معلمان بيشتر حول محور آموزش، تعامل با دانش‌آموزان، كلاس‌هاي چندپايه، آموزش آنلاين، دوره‌هاي ضمن خدمت و محتواي درسي بود و طبيعتاً راهكارها نيز در اين راستا و موارد برجسته‌ي ديگري از قبيل استفاده موثر از روش‌هاي تدريس فعّال، راهكارهاي خلّاقانه در حيطه آموزشي – تربيتي، افزايش مطالعه مرتبط با حيطه شغلي، آموزش مهارت‌هاي زندگي و راهكارهاي كلي كه در رابطه ‌با تعامل نو معلمان با والدين و ارتقاي مهارت‌هاي خود در حوزه تحليل محتوا و آموزش الكترونيكي است كه با بهره‌گيري از آن‌ها مي‌توان در حرفه خود موثر واقع شد؛ لذا مي‌توان نتيجه ‌گرفت كه نو معلمان با سرمايه‌گذاري روي خود و آموزش‌هاي توسعه حرفه‌اي مي‌توانند دانش و آگاهي و مهارت لازم را براي تبديل‌شدن به معلّم حرفه‌اي را در خود تقويت كنند. همچنين به برنامه‌ريزان آموزشي توصيه مي‌شود تا برنامه‌هاي مناسب‌تري جهت رفع چالش‌هاي نو معلمان طرّاحي و اجرا كنند.