تحليل شاخصه‌هاي رويكرد «عوامانه‌نگري» معلّمان به آموزش و تربيت رسمي و عمومي از منظر معلّمان مقطع ابتدايي

چکیده مقاله

هدف پژوهش حاضر، تحليل شاخصه‌هاي رويكرد عوامانه‌نگري معلّمان به تربيت رسمي و عمومي از منظر معلّمان در استان كردستان بود. براي دست يابي به اين هدف، از روش‌هاي پژوهش اسنادي-كتابخانه‌اي، توصيفي-تحليلي و تحليل محتواي توصيفي از نوع نوشتاري بهره برده شد. ابزار مورد استفاده پرسشنامۀ محقّق‌ساخته بود. پژوهش در دو گام صورت پذيرفت؛ گام نخست، با كمك روش اسنادي- كتابخانه اي و توصيفي- تحليلي، اصطلاحات اين مفهوم، استخراج و توصيف شدند. سپس و در گام دوم، از طريق مصاحبه و با نمونه‌گيري هدفمند تا رسيدن به درجۀ اشباع، به تعداد شش نفر، ادامه يافتند و سپس به كمك روش تحليل محتواي توصيفي، متن مصاحبه‌ها مورد تحليل واقع شد. ملاك تحليل در اين پژوهش، گزارۀ معنادار و حاد ثبت، گزاره بود. معاني و شاخصه‌هاي اين مفهوم از منظر معلّمان مقطع ابتدايي از اين منظر در شش تم، دوازده مقوله و بيست و هشت مفهوم حاصل شد. يافته‌ها نشان داد مفهوم «عوامامانه‌نگري»، به معني عدم توانايي ايجاد تغيير در رفتار با استفاده از آموخته‌ها مي‌باشد. عوامانه بودن نيز به اطّلاعات، نوع بينش و عقايد فرد و فرهنگي كه در آن زندگي مي‌كنند، بستگي دارد. درنهايت، رويكرد معلّمان در خصوص عوامانه‌نگري در تربيت رسمي و عمومي داراي شاخصه هايي مانند مقاومت در برابر تغيير، افكار سنّتي، انديشه نكردن و عدم پيشرفت مي باشد. از همين رو، پيشنهاد مي‌شود تا آموزش و پرورش بر تغيير نگرش معلّمان، تمركز داشته باشد.