مقايسه ميزان اثربخشي آموزش زيست شناسي به روش كلاس معكوس در دانش آموزان دختر مدارس تيزهوشان و عادي

چکیده مقاله

هدف اين تحقيق بررسي تاثير آموزش به روش كلاس معكوس بر ميزان يادگيري و انگيزش درس زيست شناسي است. نمونه آماري پژوهش شامل 86 دانش آموز دختر شهرستان آمل در سال تحصيلي 1398-1399، در چهار كلاس توسط يك دبير در دو دبيرستان عادي و تيزهوشان به صورت سنتي و كلاس معكوس با روش پيش آزمون-پس آزمون تحت آموزش قرار گرفتند. تحليل داده هاي حاصل از آزمون پيشرفت تحصيلي زيست شناسي محقق ساخته و پرسشنامه انگيزش با آمار توصيفي و استنباطي به كمك نرم افزارspss انجام شد. يافته هاي پژوهش نشان داد گروه هاي آزمايش و گواه در همه متغيرهاي مورد مقايسه داراي تفاوت معني دار مي باشند، اما در گروه هاي آزمايش تغيير محسوس تري مشاهده شده است. به طور كلي مي توان نتيجه گرفت بين دانش آموزاني كه تحت آموزش به روش كلاس معكوس قرار گرفته اند و دانش آموزان گروه گواه، از نظر انگيزه و پيشرفت تحصيلي تفاوت معنى دارى وجود دارد. نتايج حاصل نشان داد كلاس معكوس موجب تقويت همكاري هاي گروهي و يادگيري و درك عميق تر مفاهيم مي شود. از بررسي پرسشنامه والدين نيز مشخص شد آنان نسبت به اين روش تمايل دارند ولي عواملي مثل عدم اعتماد به مضامين دنياي مجازي و وجود سايه سنگين كنكور، از موانع موجود به شمار مي روند. همچنين ميزان اثربخشي اين روش در دانش آموزان مدارس عادي بيشتر از مدارس تيزهوشان بود كه ممكن است به علت انتظارات خاص خانواده و عوامل آموزشي در مدارس تيزهوشان و ايجاد استرس در دانش آموزان، تمايل آنان به تغيير روش و كاربرد شيوه هاي نوين را كاسته باشد.