مقايسه ابعاد تفكر آينده نگر در كودكان با و بدون اختلال يادگيري

چکیده مقاله

هدف: با توجه به ضرورت شناسايي تفكر آينده‏نگر در كودكان دچار اختلال يادگيري براي ارائه آموزش هاي مناسب به آنان، هدف پژوهش حاضر بررسي ابعاد تفكر آينده‏نگر در بين كودكان مبتلا به اختلال يادگيري و كودكان عادي بود. روش: روش پژوهش حاضر، روش علّي- مقايسه اي بود. جامعه پژوهش شامل تمام دانش آموزان دختر و پسر داراي اختلال يادگيري در پايه چهارم، پنجم و ششم ابتدايي بودند كه در سال تحصيلي 1402-1401 شهرستان بهبهان و 80 كودك به‌عنوان نمونه انتخاب شدند (40 نفر عادي و 40 نفر مبتلا به اختلال يادگيري) براي گردآوري داده ها از مقياس تفكر آينده‏نگر كودكان مازاچووسكاي و مهي (2020) استفاده شد. داده ها با روش تحليل واريانس چندمتغيري تجزيه‌و‌تحليل شد. يافته‏ ها: نتايج نشان داد كودكان داراي اختلال يادگيري در ميانگين نمره‌هاي پس‏انداز و صرفه‏جويي (68.312=f)، حافظه آينده‏نگر (60.644=f)، آينده‏ نگري رويدادي (111.914=f)، برنامه ‏ريزي (112.481=f) و به ‌تاخير ‌انداختن لذت (29.536=f) با گروه عادي تفاوت معناداري دارند. نتيجه‏ گيري: بنابراين مي توان نتيجه گرفت كه كودكان داراي اختلال يادگيري دچار ضعف در ابعاد تفكر آينده‏نگر هستند كه به آموزش و تقويت‌شدن در اين زمينه نياز دارند._x000D_ _x000D_