شناسايي مولفه‌هاي موثر در طراحي محيط آموزش مجازي دورۀ تربيت تدوينگري متون درسي مبتني بر تجربۀ زيستۀ اساتيد كارآموز

چکیده مقاله

پژوهش حاضر با هدف شناسايي و استخراج مولفه‌هاي موثر در طراحي محيط آموزش مجازي دورۀ تربيت تدوينگري متون درسي مبتني بر تحليل تجربيات زيستۀ اساتيدكارآموز در حوزه‌هاي علميۀ خواهران انجام شد. اين مطالعۀ كيفي به روش تحقيق پديدارشناختي توصيفي و طي مصاحبۀ عميق نيمه‏ساختاريافته با 30 نفر از اساتيد شركت‌كننده در دورۀ تدوينگري متون با دو  گروه كانوني صورت گرفته است. نمونه‌گيري از مصاحبه‏شوندگان با استفاده از اصل اشباع نظري به صورت هدفمند انجام گرفت. در تجزيه و تحليل داده‌ها نيز با استفاده از تحليل مضمون كدهاي اين تجربۀ زيسته در قالب 400 مضمون پايه و سپس تقليل آن به 20 مضمون سازمان‏دهنده به دست آمد. از ميان اين تجارب زيسته، چهار مضمون فراگير «حس حضور و ارتباط در دوره»، «راهبردهاي آموزشي‏‏مهارتي»، «پايش عملكردي كارآموزان» و «فرصت‌هاي معطوف به اساتيد كارآموز» تفسير شد. در اين تجربۀ زيسته، «حس حضور و ارتباط در دوره» داراي فراواني بيشتري بود كه حاكي از بيشترين تاثير اين مولفه بر موارد ديگر است. از مهم‏ترين يافته‌هاي اين مطالعه در رابطه با تجربۀ زيسته اساتيد كارآموز ارتباط با مدرسان دوره، ارتباط سازنده، غلبۀ نوعي توجه و  تعامل محترمانه و اخلاق‏مداري مسئولانه و شكل‏گيري چالش‌هايي نسبت به مهارت فراگيران، كلاسداري و مشاركت دادن فعال فراگيران و در نهايت احساس حضور فراگيران در يك كلاس درس واقعي بود كه در تجربيات كنشگران بر آن‏ها تاكيد شده است. در نتيجه با مهندسي معكوس و مطالعه و دقت در تجربيات زيستۀ فراگيران موفق، مي‌توان گفت جهت تدوين الگوي طراحي آموزشي مجازي اثربخش، فراهم كردن فرصت‏هاي تعامل و ارتباط سازندۀ استاد و دانشجو مهم‌ترين راهكار است.