بررسي رابطه ميان خودكارآمدي تحصيلي و اشتياق تحصيلي با توجه به نقش ميانجي خودتنظيمي در ميان دانشجويان رشته زبان انگليسي

چکیده مقاله

هدف پژوهش حاضر بررسي رابطه بين خودكارآمدي تحصيلي و اشتياق تحصيلي با توجه به نقش ميانجي خودتنظيمي در ميان دانشجويان كارشناسي رشته زبان انگليسي دانشگاه كردستان در سال تحصيلي 98/99 بود. جامعه‌ي آماري پژوهش شامل تمامي دانشجويان مقطع كارشناسي رشته زبان انگليسي دانشگاه كردستان به تعداد 423 نفر بود كه با استفاده از جدول كرجسي و مورگان و با روش نمونه‌گيري تصادفي تعداد 203 نفر به‌عنوان نمونه‌ي پژوهش انتخاب شدند. براي جمع‌آوري داده‌هاي پژوهش، از پرسشنامه‌هاي خودكارآمدي تحصيلي جينكز و مورگان؛ اشتياق تحصيلي فردريكز و همكاران؛ و پرسشنامه خودتنظيمي بوفارد و همكاران استفاده شد و داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار spss و amos مورد تجزيه‌ و تحليل قرار گرفت. نتايج پژوهش نشان داد كه مدل از برازش مطلوبي برخوردار است و تمامي ضرايب مسير معني‌دار بوده است (t ≥ 1.96; p ≤ 0.01). بر اساس نتايج، خودكارآمدي تحصيلي با ضرايب 0.47 و 0.69 به ترتيب اشتياق تحصيلي و خودتنظيمي را به‌طور مستقيم تبيين مي‌كند؛ و خودتنظيمي با ضريب اثر 0.62 به‌طور مستقيم بر اشتياق تحصيلي اثرگذار است. همچنين نتايج نشان داد كه ضريب مسير تبيين شده‌ي رابطه‌ي خودكارآمدي تحصيلي با اشتياق تحصيلي با نقش ميانجي خودتنظيمي به‌صورت غيرمستقيم با ضريب 0.42 معني‌دار بود.