طراحي الگوي ترغيب به رفتار كارآفرينانه با رويكردهاي شناختي و هيجاني (يك مطالعه كيفي)

چکیده مقاله

با توجه به نقش كارآفريني در رشد جامعه، از هر كشوري انتظار مي رود شهروندانش را به كارآفريني ترغيب كند. هدف اصلي اين پژوهش، شناسايي و تحليل عناصر روان شناختي دخيل در الگوي ترغيب به رفتار كارآفرينانه براساس رويكردهاي شناختي و هيجاني بود. اين پژوهش از نوع پژوهش هاي كيفي و اكتشافي مبتني بر نظريه داده بنياد و روش گردآوري داده ها، مصاحبه نيمه ساختاريافته و جامعة آماري شامل كارآفرينان بخش كشاورزي و صنايع تبديلي مازندران و اساتيد كارآفريني و مديريت تعيين گرديد. افراد نمونه، كساني بودند كه بتوانند در ارتباط با اهداف پژوهش حاضر اظهارنظر كارشناسانه داشته و شيوة انتخاب آن‌ها هدفمند و گلوله برفي بود. تعداد نمونه با درنظرگرفتن اصل اشباع نظري، 21 نفر شامل 13 نفر كارآفرين (خبرگان سازماني) و 8 استاد دانشگاه (خبرگان نظري) بود. يافته هاي اين پژوهش با انجام مصاحبه هاي نيمه ساختارمند در ابتدا 982 كد، مرتبط با مفهوم ترغيب شناسايي، سپس طي سه مرحله به شيوة كدگذاري باز، محوري و انتخابي تحليل، و با تكيه بر روش كيفي تحليل مقوله، در قالب 27 مقوله فرعي و 12 مقوله اصلي در 5 محور، شامل عوامل انگيزشي (انگيزش نيازمحور، انگيزش شناختي، انگيزش هيجاني)،  عوامل زمينه اي (تيپ شخصيتي، دانش، مهارت، تجربه)، عوامل مداخله گر (ارزش هاي كارآفرين)، راهبردها (راه هاي مقابله معطوف به خود، راهبردهاي محيطي) و پيامدها (دستاوردهاي مادي و سازماني و دستاوردهاي معنوي و فردي)، حول مقوله محوري (ترغيب به رفتار) طبقه بندي شدند. نتايج تحقيق در قالب مدل پارادايمي و مدل مفهومي شكل گرفت. يافته هاي اين مطالعه مي تواند براي ترغيب دانشجويان و علاقه مندان به كارآفريني موثر باشد.