بررسي تطبيقي روش‌هاي استخراج سطح آب خليج گرگان و پايش تغييرات آن با استفاده از داده‌هاي ماهواره اي چند زمانه

چکیده مقاله

خليج گرگان، يكي از مهم‌ترين تالاب‌هاي شمالي ايران است كه تغييرات سطح آب آن پيامدهاي زيست‌محيطي متعددي براي مناطق اطراف دارد. مطالعه حاضر به بررسي تطبيقي تغييرات سطح آب خليج گرگان با استفاده از شاخص هاي طيفي آب مي پردازد. مطالعات گذشته، تغييرات سطح آب خليج گرگان را قابل توجه نشان مي‌دهند. اين تغييرات باعث خسارات زيادي از نظر اكولوژيكي و اقتصادي شده است كه نياز مبرم به راهبردهاي موثر در مديريت را برجسته مي سازد. در اين پژوهش با استفاده از بررسي تطبيقي بين شاخص هاي طيفي سطح آب(ndwi، mndwi، awei و ndpi) با كمك تصاوير لندست 5 و 8 براي پايش تغييرات سطح آب خليج گرگان استفاده شده است. يافته‌هاي اين پژوهش  نشان مي‌دهند كه شاخص mndwi با ميانگين rmse 66/21، دقيق‌ترين روش براي استخراج سطح آب از تصاوير لندست است. درخروجي شاخصmndwi مساحت سطح آب استخراج‌شده براي سال‌هاي (1990، 2000، 2010 و 2020) افزايش2384 هكتاري بين 1990 تا 2000، كاهش1488 هكتاري بين 2000 تا 2010 و كاهش 11080 هكتاري بين 2010 تا 2020 مشاهده مي شود. كاهش نگران‌كننده 11080 هكتاري سطح آب بين سال‌هاي 2010 تا 2020، بر ضرورت تلاش‌هاي بيشتر براي پايش و مديريت سطح آّب خليج گرگان تاكيد مي‌كند. اين مطالعه بر پتانسيل تصاوير ماهواره‌اي و شاخص‌هاي طيفي آب، به‌ويژه شاخص mndwi، به عنوان ابزارهاي ارزشمند براي پايش و مديريت موثر سطح آب در خليج گرگان تاكيد مي‌كند .نهايتا، نتايج اين پژوهش مي تواند به عنوان يك راهنماي علمي براي مديرت و برنامه ريزي تغييرات مساحت سطح آب خليج گرگان مورد استفاده قرار گيرد.