| نویسندگان | محسن رضائی عارفی |
|---|---|
| نشریه | جغرافيا و مخاطرات محيطي |
| شماره سریال | ۱۳ |
| شماره مجلد | ۴ |
| تاریخ انتشار | ۱۴۰۳ |
چکیده مقاله
سيل يكي از رايج ترين خطرات طبيعي است كه هم زندگي و هم دارايي هاي مردم را تحت تاثير قرار مي دهد. تغييرات آب و هوايي اخير باعث افزايش فراواني و شدت سيل شده است. در چنين شرايطي شناسايي مناطق بالقوه خطر سيل براي كاهش خسارات ناشي از سيل بسيار مهم است. ازاينرو، اين مطالعه با استفاده از شاخص هاي مورفومتري و روش هاي تصميمگيري چند معياره به دنبال شناسايي مناطق آسيبپذير سيلاب در زيرحوضه هاي حوضه آبخيز كشف رود است. بدين منظور 16 شاخص مورفومتري از dem منطقه استخراج شد و سيلخيزي زيرحوضه هاي مختلف با استفاده از 5 روش تصميم گيري چندمعياره شامل ahp، anp، vikor، topsis و electre تعيين گرديد و در پنج طبقه سيل خيزي خيلي زياد، زياد، متوسط، كم و خيلي كم طبقه بندي شد. نتايج روش هاي مختلف تصميم گيري چندمعياره با استفاده از همبستگي اسپيرمن و بررسي درصد تغييرات مورد ارزيابي قرار گرفت. درنهايت مشخص گرديد روش anp در تهيه نقشه سيل خيزي حوضه داراي دقت بيشتري است و اختلاف معنيداري بين روش anp،ahp و vikor با نقشه سيل خيزي حوضه بر اساس داده هاي مشاهداتي وجود ندارد. در بررسي درصد تغييرات نيز مشخص شد كمترين درصد تغييرات مربوط به روش anp است. بر اساس نتايج اين روش 24.3 درصد حوضه در طبقه سيل خيزي خيلي زياد و 25.7 درصد در طبقه زياد قرار دارند و درمجموع بيش از 50 درصد حوضه در طبقه سيل خيزي زياد و خيلي زياد قرار مي گيرند.
متن کامل مقاله
لینک دانلود فایل