پيش‌بيني قلدري دانش آموزان متوسطه: نقش خودكنترلي و فرصت هاي رفتاري

چکیده مقاله

پژوهش حاضر با هدف پيش‌بيني قلدري دانش‌آموزان دوره اول متوسطه شهر تبريز، براساس ميزان خود كنترلي، فرصت‌ها و زمينه‌هاي منجر به رفتار قلدري انجام گرفت. روش پژوهش توصيفي و از نوع مطالعات همبستگي است. جامعه آماري پژوهش دانش‌آموزان پسر دوره اول متوسطه در سال تحصيلي 99-98 بودند. نمونه پژوهش شامل 285 نفر از دانش‌آموزان با رفتارهاي قلد ري بودند كه به روش نمونه گيري تصادفي چند مرحله اي خوشه اي انتخاب شدند جهت جمع‌آوري اطلاعات، مقياس‌هاي قلدري مون و فيفتال آلاريد،2015 چك ليست محقق ساخته فرصت با اقتباس از مون و فيفتال آلاريد 2015 و مقياس خودكنترلي تاجني، باميستر و لوزيوبون 2004 مورد استفاده قرار گرفتند. از روش‌هاي همبستگي و تحليل رگرسيون چند‌گانه جهت تحليل داده‌ها استفاده شد. _x000D_ نتايج حاصل از مطالعه نشان داد فرصت هاي فراهم شده توسط والدين و خودكنترلي اثر منفي معني د ار 01 / 0 ≥ p و فرصت فراهم شده در مدرسه اثر مثبت معني دار بر قلدري دانش آموزان دارد 01 / 0 ≥ p. لذا مشاوران و مديران مدارس مي توانند از طريق آموزش خودكنترلي هيجاني و كنترل موقعيت ها ي قلدري در مدرسه و آموزش والدين به كاهش قلدري كمك كنند.