ارتباط هویت ملی و غرور ملی با میانجیگری امیدواری حوزه های خاص دانشجویان علوم سیاسی

چکیده مقاله

این مقاله درصدد بود ارتباط هویت ملی و غرور ملی  با میانجی­گری امیدواری حوزه های خاص دانشجویان علوم سیاسی بررسی کند. از لحاظ ماهیت روش پژوهش مقاله حاضر جزو مطالعات همبستگی است.  کلیه دانشجویان علوم سیاسی مقطع کارشناسی دانشگاه مازندران، جامعه آماری مطالعه را تشکیل می دهند. در این مطالعه 139 نفر از دانشجویان کارشناسی علوم سیاسی (47 دانشجوی پسر و 92 دانشجوی دختر) دانشگاه مازندران شرکت داشتند که از طریق روش نمونه­گیری طبقه­ای انتخاب شدندو به سه مقیاس استاندارد  پرسشنامه غرور ملی  ساخته عیدی و همکاران(1393)، پرسشنامه امیدواری حوزه­های خاص بزرگسالان  ساخته سیمپسون(1999)و پرسشنامه هویت ملی ساخته  ربانی و رستگار (1392) پاسخ دادند. نتایج تجزیه و تحلیل اطلاعات نشان داد میزان بتای استاندارد مسیر از هویت ملی به امیدواری حوزه­های خاص دانشجویان در سطح (p‹_0/01) معنی­دار بدست نیامده است. بتای استاندارد مسیر از هویت ملی به غرور ملی دانشجویان علوم سیاسی و بتای استاندارد مسیر امیدواری حوزه­های خاص به غرور ملی دانشجویان علوم سیاسی در سطح (p‹_0/01) معنی­دار بدست آمد. همچنین با توجه به نتایج اثر غیرمستقیم می­توان دریافت که امیدواری حوزه­های خاص در ارتباط هویت ملی و غرور ملی دانشجویان نقش میانجی نداشته است. با توجه به نتایج پیشنهاد می شود که برای ارتقای غرور ملی دانشجویان علوم سیاسی، باید سطح هویت ملی و امیدواری را افزایش داد.