| نویسندگان | مریم رستمی,ناهید ثامتی |
|---|---|
| نشریه | مشاوره شغلی و سازمانی |
| شماره سریال | ۱۴ |
| شماره مجلد | ۵۲ |
| نوع مقاله | Full Paper |
| تاریخ انتشار | ۱۴۰۱ |
| رتبه نشریه | مجلات تخصصی دانشگاه فرهنگیان و ISC |
| نوع نشریه | چاپی |
| کشور محل چاپ | ایران |
چکیده مقاله
هدف: دلبستگیکاری یکی از مهم ترین متغیرهای شغلی است که به نوعی عامل اساسی در زندگی کارکنان است. پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش واسطه ای تعارضکار خانواده و وفاداری سازمانی در رابطه با معنویت کار و سرمایه روانشناختی با دلبستگیکاری انجام شد. روش: پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه نیروهای عملیاتی مرد شاغل در اورژانس شهر تهران در سال 1400 بود. از این جامعه تعداد 250 نفر با استفاده از روش نمونه برداری تصادفی خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه وفاداری کارکنان به سازمان (لیندگرین، 2004)، پرسشنامه معنویت در محیط کار (میلمان و همکاران، 2003)، پرسشنامه دلبستگیکاری (شوفلی و سینگلا، 2002)، پرسشنامه سرمایه روانشناختی (لوتانز و همکاران، 2007) و پرسشنامه تعارض کار خانواده (نت مایر و همکاران ، 1996) گردآوری شد. سپس داده ها به روشهای همبستگی پیرسون و مدلیابی معادلات به کمک نر افزارهای spssv22 و lisrel v8.80مورد آزمون قرار گرفتند. یافتهها: نتایج نشان داد اثر مستقیم معنویتکاری و سرمایه روانشناختی بر دلبستگیکاری مثبت و معنادار بود. همچنین، اثر غیرمستقیم معنویت کاری و سرمایه های روانشناختی بر دلبستگیکاری معنادار بودند. در مجموع مجذور همبستگی چندگانه برای دلبستگیکاری (0.43) و برای متغیرهای وفاداری سازمانی و تعارضکار خانواده به ترتیب (0.26) و (0.20) می باشد. نتیجهگیری: بنابراین، می توان چنین نتیجه گیری نمود که، معنویت کار و سرمایه رونشناختی از طریق وفاداری سازمانی و کاهش تعارضکار خانواده موجب افزایش دلبستگیکاری در کارکنان بخش اورژانس می شود.
متن کامل مقاله
لینک دانلود فایل