| نویسندگان | حامد علیزاده پهلوانی |
|---|---|
| نشریه | مجله دانشكده پزشكي دانشگاه علوم پزشكي تهران |
| شماره سریال | ۸۲ |
| شماره مجلد | ۲ |
| تاریخ انتشار | ۱۴۰۳ |
چکیده مقاله
زمينه و هدف: براي افراد مبتلا به ديابت، ورزش ميتواند از طريق پروتئينهاي تنظيمكننده كليدي مانند پروتئين كيناز فعال شده با آدنوزين مونوفسفات (ampkα2.1)، پروتئين شبه داينامين (dlp1) و پروتئين مربوط به اتوفاژي 13 (atg13) ابزار قدرتمندي براي مديريت ديابت و بهبود سلامت كلي باشد.روش بررسي: اين مطالعه از ارديبهشت 1402 تا تير 1402 به طول انجاميد. در اين پژوهش تجربي، 12 سر رت نر دو ماهه با ميانگين وزني g 30±280 از نژاد اسپراگداولي مشاركت داشتهاند. براي القاي ديابت نوع 2، محلول نيكوتينآميد با دوز mg/kg 110 و استرپتوزوتوسين (stz) با دوز mg/kg 60 تزريق گرديد. قندخون بين 126 تا mg/dl 260 بهعنوان شاخص القاي ديابت تعيين شد. رتهاي ديابتي بهطور تصادفي به گروه تمرين (شش سر) و كنترل (شش سر) تقسيم شدند. گروه تمرين تناوبي با شدت متوسط (moderate-intensity interval training) بهمدت چهار هفته و هر هفته چهار جلسه تمرين كردند. برنامه تمرين چهار وهله سه دقيقهاي با شدت معادل 75%-55 سرعت بيشينه و دورههاي استراحت فعال دو دقيقهاي با شدت 45%-35 سرعت بيشينه انجام شد. پس از 24 ساعت از آخرين تمرين، رتها بيهوش شدند و بافت عضله نعلي جدا شد و از طريق روشهاي وسترن بلات پروتئينها اندازهگيري شدند.يافتهها: نتايج نشان داد miit سبب افزايش غيرمعنادار پروتئين ampk (0.29=p) و atg13 (0.079=p) ميشود در حاليكه كاهش معناداري بر dlp1 (0.002=p) دارد. نتيجهگيري: بهنظر ميرسد miit از طريق كاهش dlp1 ميتواند در متابوليسم انرژي و فرآيند اتوفاژي براي بهينهسازي ميتوكندري سلول در عضله نعلي رتهاي ديابتي تاثير مفيدي ايجاد كند._x000D_
متن کامل مقاله
لینک دانلود فایل