| نویسندگان | حامد علیزاده پهلوانی |
|---|---|
| نشریه | مجله دانشكده پزشكي اصفهان |
| شماره سریال | ۴۲ |
| شماره مجلد | ۷۷۶ |
| تاریخ انتشار | ۱۴۰۳ |
چکیده مقاله
مقاله پژوهشيمقدمه: پيري همراه با ضعف تدريجي عملكرد قلب است كه ميتواند منجر به افزايش خطر بيماريهاي قلبي- عروقي شود. به نظر ميرسد تمرين تناوبي پرشدت hiit(high-intensity interval training) به عنوان مداخلهي ورزشي قوي اثرات مفيدي بر عملكرد قلب و سلامت ميتوكندري در گروههاي سالمند دارد.روشها: پژوهش حاضر از نوع تجربي است، كه با 12 سر رت نر 20 ماهه از نژاد ويستار با ميانگين وزني 30 ± 400 گرم انجام شد. معيار ورود، رتهاي نر سالمند 20 ماه و بالاتر بودند كه بطور تصادفي به دو گروه hiit و شاهد (هر گروه 6 سر) تقسيم شدند. در حين انجام تحقيق، گروه شاهد فعاليتي نداشتند و گروه تمرين به مدت 8 هفته و هر هفته 5 جلسه بر روي تردميل دويدند. برنامهي hiit با وهلههاي پرشدت 85 تا 95 درصد سرعت بيشينه (متر بر دقيقه) و دورههاي استراحت فعال با شدت 40 تا 55 درصد سرعت بيشينه (متر بر دقيقه) براي هر جلسه در هفته انجام شد. پس از 48 ساعت از آخرين جلسه تمرين، رتها بيهوش شدند و با روش وسترن بلات متغيرهاي drp1 و opa1 اندازهگيري شدند. دادهها از طريق آزمون آماري shapiro-wilk و independent sample t-test تحليل شدند و سطح معنيداري 0/05 ≥ p در نظر گرفته شد.يافتهها: نتايج نشان داد، 8 هفته hiit سبب افزايش معنيدار drp1 (0/001 = p) در قلب رتهاي پير شد در حالي كه محتواي پروتئين opa1 (0/09 = p) را تغيير معنيدار نداد.نتيجهگيري: به نظر ميرسد پروتكول hiit ميتواند كنترل كيفيت ميتوكندري را در قلب رتهاي سالمند بهبود بخشد.
متن کامل مقاله
لینک دانلود فایل