تشويق و تنبيه در آموزش‌ مجازي از ديدگاه معلمان نمونه دوره ابتدايي شهرستان ني‌ريز

چکیده مقاله

در تعليم و تربيت دانش آموزان همواره بايد از روش‌ها و ابزارهاي تربيتي فراواني بهره گرفت و در اين بين تشويق كردن و تنبيه كردن از مهمترين ابزارهاي سيستم آموزش براي تربيت صحيح دانش آموزان در مدارس است. پژوهش حاضر با رويكرد كيفي با روش پديدارشناسي، شيوه-هاي انجام تشويق و تنبيه در آموزش‌هاي مجازي را مورد بررسي قرار داد. قلمرو پژوهش شامل معلمان نمونه شهرستان ني‌ريز بود و مشاركت كنندگان با استفاده از نمونه گيري هدفمند (موارد مطلوب) انتخاب شدند. جهت گردآوري داده‌ها از مصاحبه نيمه ساختارمند استفاده شد. بدين صورت كه پس از مصاحبه با 10 معلم، اشباع داده‌ها حاصل شد. داده‌هاي به دست آمده مطابق كدگذاري اشتراوس و كوربين تجزيه و تحليل شدند. نتايج نشان داد استفاده از شيوه‌هاي متنوع تشويق و تنبيه، رعايت اعتدال، استفاده از شيوه‌هاي بديع، استفاده از چارچوب رفتاري درست در كلاس مجازي از مضامين اصلي به شمار مي‌آيد. همچنين به منظور غناي آموزش مجازي، ساخت استيكر از مخاطبان و توجه خاص به تفاوت‌هاي فردي آنان از سوي مشاركت كنندگان طرح شد. جهت حفظ انگيزه يادگيري فراگيران و جلوگيري از كج‌روي‌ها در آموزش‌هاي مجازي استفاده از تشويق و تنبيه ضرورتي انكارناپذير است.