بررسی رابطۀ سبک فرزندپروری والدین و پیشرفت تحصیلی با میانجی‌‌گری عزت‌نفس دانش‌‌آموزان

چکیده مقاله

در عصر حاضر تعلیم و تربیت بخش مهمی از زندگی افراد را تشکیل می‌‌دهد. کمیت و کیفیت تعلیم و تربیت دانش‌‌آموزان متاثر از عوامل مختلفی در خانواده و مدرسه است. در همین راستا هدف از پژوهش حاضر، بررسی رابطه‌ سبک فرزند‌پروری والدین و پیشرفت تحصیلی با میانجی‌‌گری عزت‌نفس دانش‌‌آموزان بود. روش تحقیق توصیفی از نوع هم‌بستگی بود. جامعه‌ آماری این پژوهش شامل کلیه‌ اولیا و دانش‌‌آموزان پسر ابتدایی شهرستان بوانات بود که از بین این جامعه‌ آماری به روش نمونه‌‌گیری تصادفی ساده تعداد  398 نفر به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. داده‌‌های مورد نیاز با استفاده از پرسش‌نامه پیشرفت تحصیلی فام و تیلور(1994)، پرسش‌نامه سبک‌‌های فرزندپروری بامریند(1973) و پرسش‌نامه عزت‌نفس روزنبرگ (1965) جمع‌‌آوری شد. برای تجزیه‌و‌تحلیل داده‌‌ها از روش آمار توصیفی و استنباطی (معادلات ساختاری) استفاده گردید. نتایج نشان داد که سبک فرزندپروری سهل‌گیرانه و سبک فرزند‌پروری مستبدانه والدین اثر کاهشی (معکوس) و معنادار بر پیشرفت تحصیلی و عزت‌نفس دانش‌‌آموزان دارد، همچنین نتایج نشان داد سبک فرزندپروری مقتدرانه اثر افزایشی (مستقیم) و معنادار بر پیشرفت تحصیلی و عزت‌نفس دانش‌‌آموزان دارد. همچنین عزت‌نفس با پیشرفت تحصیلی رابطه‌ مستقیم و معنادار دارد و نقش میانجی در ارتباط سبک فرزندپروری و پیشرفت تحصیلی دارد. با عنایت به نتایج حاصل می‌‌توان بیان داشت که آموزش سبک فرزندپروری مقتدرانه به والدین از سوی نهادهای آموزشی می‌‌تواند بر کیفیت پیشرفت تحصیلی و عزت‌نفس دانش‌‌آموزان اثربخش باشد.