كاربرد فضاي مجازي در آموزش زبان عربي، نيازها و چالش‌ها (با استفاده از روش دلفي در جمع‌آوري داده‌ها)

چکیده مقاله

امروزه با پيشرفت خيره ‌كننده‌ي وسايل ارتباط جمعي و نقش پررنگ آنها در امر آموزش از يك طرف و همه‌گيري ويروس كرونا از طرف ديگر، آموزش مجازي نقش بسيار پررنگي را در روند آموزش به عهده گرفته و اين امر بيش از پيش، بررسي راه‌كارها و چالش‌هاي آموزش مجازي را يادآور شده است. بر اين اساس مقاله حاضر با استفاده از روش ميداني – پيمايشي و شيوه‌ي گردآوريِ پرسشنامه‌ايِ داده‌ها بر اساس روش دلفي، به بررسي ديدگاه‌ كارشناسان حوزه‌ي آموزش مجازي در زمينه نقش و كاربرد فضاي مجازي، در آموزش زبان عربي در ايران مي‌پردازد. بر اين اساس، مخاطبين پرسشنامه‌ها از ميان كارشناسان سخت‌افزاري و نرم افزاري فعال در حوزه‌ي آموزش، كارشناسان آموزش در گروه‌هاي زبان و اساتيد و مدرسان زبان عربي دانشگاه انتخاب گرديدند. بعد از ارائه‌ي دو مرحله‌اي پرسش‌نامه‌ي اوليه و تاييد روايي و پايايي آن بر طبق روش دلفي، در مرحله‌ي سوم، پرسش‌هاي تخصصي كه در سه حيطه‌ي مهارت‌هاي لازم، حمايت‌هاي مورد نياز و فعاليت‌هاي آموزشي هوشمند طراحي شده بود، در قالب پرسش‌نامه‌ي نهايي ارائه گرديد. پاسخ‌هاي دريافت شده با نرم افزار spss16 و آزمون T تك‌نمونه‌اي ميانگين، مورد بررسي قرار گرفت؛ نتايج به دست آمده نشان‌دهنده‌ي اين واقعيت است كه در آموزش مجازي زبان عربي درايران، مهم‌ترين چالش، عدم نگاه مستقل و جداگانه به اين مقوله است و به همين علت مهم‌ترين نيازهاي اين حيطه نيز مغفول مانده است. اين نگاه مستقل در كنار بهره‌گيري از تجربه‌ي كشورهاي عرب‌ زبان در امر آموزش مجازي زبان عربي و نيز تربيت نيروي متخصص در زمينه‌هاي سخت‌افزاري، نرم ‌افزاري و آموزشي مي‌تواند به شكوفايي و پويايي آموزش مجازي زبان عربي بينجامد. ايجاد يك بستر نرم ‌افزاري مشترك ميان تمامي سازمان‌هاي فعال در زمينه‌ي آموزش مجازي زبان عربي در ايران، مي‌تواند در اين زمينه بسيار راهگشا باشد.