سياست پژوهي نشاط اجتماعي معلمان ابتدايي (موردمطالعه: شهرستان معمولان)

چکیده مقاله

ازنظر بسياري از متخصصان و صاحب‌نظران، مهم‌ترين عامل ناكارآمدي سياست‌گذاري آموزش‌وپرورش ايران، منطبق نبودن سياست‌ها و تصميم‌هاي اين حوزه با پشتوانه‌هاي علمي، نظري و پژوهشي است. هدف از اين پژوهش سياست‌ پژوهي نشاط اجتماعي معلمان مقطع ابتدايي بر اساس رتبه‌بندي عوامل موثر بر نشاط اجتماعي است. ازآنجاكه سياست پژوهي يك فرآيند است؛ لذا در مرحله آماده‌سازي به گردآوري اطلاعات، در مرحله مفهوم‌سازي براي كسب اطلاعات مقدماتي به مصاحبه نيمه ساختاريافته با تعدادي از مشاركت‌كنندگان پرداخته شد و از نظريه‌هاي سليگمن، تاو و داينر، شو و گيدنز استفاده شد؛ در مرحله تحليل تكنيكي به بررسي عواملي كه ممكن است علت مسئله باشند، پرداخته شد. در اين پژوهش از روش تحليل سلسله مراتبي (ahp) براي تعيين عوامل موثر بر نشاط اجتماعي معلمان استفاده شد. تعداد كل جامعه آماري 110 نفر از معلمان ابتدايي شهرستان معمولان است كه با روش نمونه‌گيري تصادفي 30 نفر از آن‌ها انتخاب شد. روش مورداستفاده در اين پژوهش فرايند تحليل سلسله مراتبي (ahp) است كه در آن به مقايسه زوجي معيارها و گزينه‌ها پرداخته شد. براي شناسايي معيارهاي پنج‌گانه موثر بر نشاط اجتماعي از اعتبار سازه استفاده شد. در اين پژوهش اولين عامل رتبه‌بندي شده موثر بر نشاط اجتماعي معلمان، اميد به آينده است. دينداري، پايگاه اقتصادي- اجتماعي، سطح تحصيلات و پذيرش اجتماعي به ترتيب در مراتب بعدي قرار گرفتند. همچنين نتايج مقايسه زوجي معيارهاي نشاط اجتماعي معلمان بر اساس جنسيت نشان داد كه زنان پايگاه اقتصادي - اجتماعي و پذيرش اجتماعي را بيش از مردان و مردان اميد به آينده، سطح تحصيلات و دينداري را بيش از زنان بر نشاط اجتماعي خود موثر مي‌دانند. پس از تحليل توصيه‌هاي سياستي و يافته‌ها راهكارهاي تقويت پايگاه اقتصادي-اجتماعي معلمان، توجه به اعمال مدرك تحصيلي در رتبه‌بندي معلمان، توسعه فعاليت‌هاي اجتماع‌محور، مدني و داوطلبانه براي زنان و تشكيل بانك داده‌هاي مربوط به نشاط و شاد زيستي معلمان ارائه مي‌شود.