اثربخشي اجراي برنامه‌ آموزش فلسفه به كودكان بر نگرش به خلاقيت و انگيزه‌ پيشرفت دانش‌آموزان دختر شهر اصفهان

چکیده مقاله

هدف پژوهش حاضر، اثربخشي اجراي برنامه‌ آموزش فلسفه به كودكان بر روي نگرش به خلاقيت و انگيزه‌ پيشرفت دانش آموزان دختر شهر اصفهان در سال تحصيلي 96-97 است. روش پژوهش از نوع شبه‌آزمايشي با پيش‌آزمون – پس‌آزمون و گروه كنترل است. جامعه‌ آماري اين پژوهش را دانش آموزان دختر رده‌ سني 12 تا 14 ساله شهر اصفهان تشكيل مي دهد كه از طريق روش نمونه گيري خوشه اي از ميان كانون هاي پرورش فكري كودكان و نوجوانان شهر اصفهان، 2 مركز (يك مركز به عنوان گروه آزمايش و مركز ديگر به منظور گروه كنترل) به صورت تصادفي انتخاب شد. سپس، از هر يك از اين مراكز تعداد 15 نفر از دانش آموزان به صورت تصادفي گزينش و در دو گروه آزمايش و كنترل جايگزين شدند. به منظور گردآوري داده ها ابتدا از پرسشنامه هاي نگرش نسبت به خلاقيت چارلز لي شيفر (1998) و انگيزش پيشرفت هرمنس (1970) استفاده شد. پايايي ابزار پژوهش با استفاده از ضريب آلفاي كرونباخ به ترتيب 0.61 و 0.79 محاسبه شد. در ادامه، برنامه‌ آموزش فلسفه براي گروه آزمايش به مدت 15 جلسه‌ يك‌ساعته (هر هفته 2 جلسه) آموزش داده شد. در پايان دوره نيز پرسشنامه هاي يادشده مجدداَ توسط هر دو گروه تكميل شد. بنابراين، مقايسه‌ ميانگين نمره هاي نگرش به خلاقيت و انگيزه‌ پيشرفت در گروه آزمايش و گواه با استفاده از تحليل كوواريانس تحليل شد و مبين تفاوت معناداري بود (p<0.001). به عبارتي، مي توان اذعان داشت؛ اجراي برنامه‌ آموزش فلسفه به كودكان بر افزايش خلاقيت و انگيزه‌ پيشرفت دانش آموزان تاثير مثبتي داشته است. در همين راستا، با تدارك دوره هاي آموزشي فلسفه براي كودكان در مدارس كشور، اميد است بتوان گامي در جهت ارتقاي خلاقيت و انگيزه‌ پيشرفت دانش آموزان برداشت.