| نویسندگان | محمدرضا عبداله نسب |
|---|---|
| نشریه | سياست متعاليه |
| شماره سریال | ۱۱ |
| تاریخ انتشار | ۱۴۰۲ |
چکیده مقاله
آيتالله محمدتقي مصباح يزدي به عنوان يكي از متفكران و فضلاي حوزه علميه قم، در دهههاي واپسين، اقدام به تئوريپردازي پيرامون معارف سياسي حكومت اسلامي داشته كرده است. پژوهش حاضر با استفاده از نظريه سياسي آيتالله مصباح يزدي و روش توصيفي- تحليلي، و چارچوب نظريه بحران توماس اسپريگنز، درصدد تبيين تاثير انديشه سياسي وي بر فضاي حوزه علميه قم است. مدعا اين است كه چارهانديشي آيتالله مصباح يزدي در دوره پيشا انقلاب اسلامي، ميدانداري كنشگري سياسي- فرهنگي از رهگذر كادرسازي حوزوي است؛ گرچه در دوران حاكميت انقلاب اسلامي، منطق سياستانديشي وي مبتني بر رويكرد ايجابي به امر سياسي است كه با طرح نظريه سياسي اسلام و پذيرش گفتمان اسلام سياسي فقاهتي، بر محوريت طرد هر سنخ اعوجاج سياسي در مسير حركت تكاملي حوزه علميه و انقلاب اسلامي سامان يافته است.
متن کامل مقاله
لینک دانلود فایل