| نویسندگان | اسماعیل دویران,علیرضا دویران |
|---|---|
| نشریه | آموزش عالي ايران |
| شماره سریال | ۱۵ |
| شماره مجلد | ۴ |
| تاریخ انتشار | ۱۴۰۲ |
چکیده مقاله
هدف: در سطوح مختلف آموزشي بهويژه آموزش عالي شيوه كاربست الگوهاي يادگيري با توجه به نوع و ساختار عملي و نظري درسها است كه تعيين ميكند ميزان پايداري يادگيري چگونه ميباشد. اين پژوهش باهدف ارزيابي رويكردهاي يادگيري مشاركتي و خود راهبر فردي دروس مكان محور پرداخته است. يادگيري مشاركتي مبتني بر آموزش گروهي مباحثه محور و يادگيري خود راهبر مبتني بر مطالعه فرد و ارائه آن است. _x000D_ روششناسي: تحقيق حاضر بر روش ارزيابي تحليلي تطبيقي با ماهيت كاربردي بنيان يافته است. جمعآوري دادهها از دو شيوه كتابخانهاي و ميداني منطبق بر يادگيري مشاركتي چو و باولي و يادگيري خود راهبر فيشر انجام گرديده است. جامعه آماري پژوهش شامل 75 دانشجوي رشته جغرافيا ميباشند كه با دو نوع محتواي درسي نظري و عملي مكان محور الگوي يادگيري مشاركتي و خود راهبر را طي نمودهاند. متغيرهاي پژوهش دربرگيرنده سه مولفه يادگيري مشاركتي (بازخورد، پويايي گروه و انجام پروژه) و سه مولفه يادگيري خود راهبر (انگيزش، خودتنظيمي و فراشناخت) ميباشد. شيوه تحليل دادهها با استفاده از مدلهاي رادار، تحليل واريانس چندمتغيره (مانوا)، تي دو نمونه مستقل و اندازه اثر در نرمافزار spss 27.1 بوده است. _x000D_ يافتهها: يافتهها نشان ميدهد اثر الگوي يادگيري مشاركتي و خود راهبر در آموزش درسهاي مكان محور دانشگاهي بالاتر از حد متوسط بوده كه دراينبين الگوي يادگيري مشاركتي براي درسهاي عملي و الگوي يادگيري خود راهبر فردي براي درسهاي نظري مطلوبيت بيشتري دارد. بين الگوي يادگيري و نوع محتواي درس با سطح اطمينان 95 درصد و سطح معناداري قابلقبول تفاوت معنادار وجود داشته، طوري كه متغيرهاي الگوي يادگيري مشاركتي و الگوي يادگيري خود راهبر با توجه به نوع درس (نظري و عملي) عملكرد متفاوتي را ارائه ميدهند. _x000D_ نتيجه: اندازه اثر رويكردهاي يادگيري در محتواي درس بسيار قوي ارزيابي شده است كه دراينبين رويكرد خود راهبر اندازه اثر قويتر نسبت به رويكرد مشاركتي دارد.
متن کامل مقاله
لینک دانلود فایل