نقادي برنامه‌ي آموزش مجازي ازمنظر دانشجويان دانشگاه فرهنگيان: مطالعه موردي هرمزگان

چکیده مقاله

پس از شيوع كرونا، آموزش عالي يكي از نهادهايي بود كه تعطيلي محيط‌هاي علمي را در كانون توجه قرار داد و تعاملات چهره‌به‌چهره در محيط‌هاي دانشگاهي به‌ حداقل رسيد. هدف اين پژوهش، بررسي تجربه‌ي زيسته‌ي دانشجويان دانشگاه فرهنگيان در دوران آموزش مجازي بود. اين پژوهش در قالب پارادايم كيفي به‌انجام رسيد. نمونه از بين دانشجويان دانشگاه فرهنگيان هرمزگان و به شيوه‌ي هدف‌مند، به تعداد 25نفر گزينش شد. روش جمع‌آوري داده‌ها، مصاحبه‌ي عميق و روش تجزيه‌و‌تحليل داده‌ها، تحليل-استقرايي بود. براي اعتبارسنجي نتايج، از روش مسير مميزي و ضريب توافق نمره گذاران استفاده شد. نتايج نشان داد، در پاسخ به پرسش اول، پنج مقوله‌ي ضعف در زيرساخت‌هاي سامانه‌ي آموزش مجازي، ضعف در فرايند ياددهي يادگيري و كمبود دانش از سامانه‌ي مجازي، ضعف در زمان آموزشي و عدم جذابيت سايت آموزش مجازي، ايجادكننده‌ي آسيب‌هاي برنامه‌‌ي آموزش مجازي هستند. دو مولفه ضعف در زيرساخت‌هاي سامانه‌يي آموزش مجازي و ضعف در فرايند ياددهي-يادگيري بيشترين برجستگي را در اين بين، دارا هستند. پنج مقوله‌ي كليدي شامل تقويت فرايند ياددهي-يادگيري و تقويت زيرساخت‌هاي مربوط به سامانه‌يي آموزش مجازي، پشتيباني از آموزش‌هاي صورت‌گرفته و آموزش نحوه‌ي صحيح استفاده از سامانه‌ي مجازي و برنامه‌ريزي زمان مناسب آموزش در سامانه‌ي مجازي، راه‌كارهاي بهبود برنامه‌ي آموزش در فضاي مجازي هستند. پيشنهاد مي‌شود، امكاناتي براي انجام كارهاي عملي و طراحي تمرين و پروژه در فضاي مجازي ايجاد شو؛ از روش‌هاي تدريس يادگيرنده‌محور بهره برده شود، از فيلم‌ها و اسلايدها و فايل‌هاي چندرسانه‌اي جهت جذابيت و بهبود كيفيت آموزش استفاده شده، اساتيد محتواها و فايل‌هاي مناسب و كاربردي جهت استفاده‌ي دانشجويان ايجاد كرده، سيستم تعاملي چندسويه تقويت شده و تهيه محتواي الكترونيكي در دستور كار قرار اساتيد قرار گيرد.