بررسي تجربيات زيستۀ دختران دانشجو از دخترانگي (مطالعۀ موردي: دانشجويان دختر دانشگاه فرهنگيان البرز)

چکیده مقاله

ادراك و تجربه از جنسيت به‌مثابۀ الگوي تثبيت‌شده مي‌تواند در كنش‌هاي اجتماعي و تربيتي افراد نقش مهمي داشته باشد. اين مقاله به بررسي تجربيات زيستۀ دانشجويان دختر دانشگاه فرهنگيان از دخترانگي مي‌پردازد. روش پژوهش، كيفي و رويكرد آن پديدارشناسي است. نمونه‌هاي مورد بررسي 22 نفر از دانشجويان دختر دانشگاه فرهنگيان هستند. تعداد نمونه‌ها براساس اصل اشباع نظري تعيين شد. جمع‌آوري داده‌ها نيز به روش مصاحبۀ نيمه‌ساختاريافته صورت گرفت. روش تحليل داده‌ها، روش تحليل مضمون است. پس از جمع‌آوري داده‌ها، روايت‌هاي دانشجويان از دخترانگي كدگذاري و مقوله‌بندي شدند. پس از كدگذاري، شش مقوله و سه مضمون اصلي استخراج شدند. مضامين اصلي استخراج‌شده شامل ويژگي‌هاي دخترانگي، مسائل دخترانگي و عامليت دخترانگي است. بررسي تجربيات زيستۀ دختران نشان مي‌دهد اگرچه نمونه‌هاي بررسي‌شده برخي از ويژگي‌هاي احساسي و رفتاري مرسوم دخترانگي را بازتوليد مي‌كنند، روايت‌هاي دانشجويان از دخترانگي نشان مي‌دهد آن‌ها به‌دليل دختربودن با محدوديت‌ها و محروميت‌هايي در جامعه مواجه هستند. همچنين آن‌ها در زندگي اجتماعي و روزمره احساس بي‌عدالتي و تبعيض مي‌كنند. دانشجويان مورد بررسي از تصورات غلط اجتماعي كه نسبت به دختران وجود دارد ناراضي‌اند و خواستار عامليت و كنشگري بيشتر دختران در جامعه هستند.