اثربخشي برنامه فلسفه براي كودكان بر تاب‌آوري و خودكارآمدي تحصيلي دانش‌آموزان پسر محروم از پدر

چکیده مقاله

هدف پژوهش حاضر، بررسي ميزان اثربخشي برنامه فلسفه براي كودكان بر تاب‌آوري و خودكارآمدي تحصيلي دانش‌آموزان پسر محروم از پدر بود. اين پژوهش از نظر هدف كاربردي و از لحاظ شيوه گردآوري داده‌ها كمي بود كه با روش شبه آزمايشي و طرح گروه گواه نامعادل انجام شد. جامعه پژوهش كليه‌ دانش‌آموزان پسر محروم از پدر دوره دوم ابتدايي شهر كرج در سال تحصيلي 1402 - 1401 بودند كه با روش نمونه گيري در دسترس تعداد 30 دانش آموز انتخاب و با انتصاب تصادفي ساده با كمك قرعه‌كشي در دو گروه آزمايش و كنترل (هر گروه 15 نفر) جاي داده شدند. پيش از مداخله، تاب آوري دانش آموزان به وسيله پرسشنامه كانر و ديويدسون (2003) و خودكارآمدي تحصيلي آن ها نيز به وسيله پرسشنامه مورگان و جينكز (1999) اندازه گيري شد. سپس گروه آزمايش به مدت ده جلسه دو ساعتي برنامه فلسفه براي كودكان را دريافت و در پايان پس آزمون براي هر دو گروه اجرا شد. تجزيه و تحليل داده ها با بهره‌گيري از آزمون تحليل كواريانس تك‌متغيري و چندمتغيري انجام شد. يافته‌هاي پژوهش نشان داد؛ برنامه فلسفه براي كودكان بر افزايش تاب آوري و خودكارآمدي تحصيلي موثر بوده است. در نتيجه از اين‌ برنامه مي‌توان به عنوان راهكاري مناسب براي ارتقاي تاب‌آوري و خودكارآمدي تحصيلي دانش‌آموزان محروم از پدر استفاده كرد.