تدوين مدل رضايت زناشويي بر اساس كاركردهاي اجرايي با نقش ميانجي همدلي در زوجين شاغل

چکیده مقاله

هدف از مطالعه حاضر بررسي تدوين مدل رضايت زناشويي بر اساس كاركردهاي اجرايي با ميانجيگري همدلي در زوجين شاغل بود. طرح پژوهش حاضر از نوع توصيفي‌ همبستگي است. براي اين منظور 500 نفر از زوجين شاغل شهر تهران با استفاده از نمونه‌گيري خوشه‌اي طبقه‌اي انتخاب شدند و به مقياس كاركردهاي اجرايي باركلي، مقياس همدلي اساسي و پرسشنامه رضايت زناشويي اينريچ پاسخ دادند. تحليل داده‌ها با استفاده از مدل يابي معادلات ساختاري انجام شد. همچنين براي طبقه بندي، پردازش، تحليل‌داده ها و بررسي فرضيه‌هاي پژوهش از نرم افزارهاي spss و amos استفاده شد. ارزيابي مدل فرضي پژوهش با استفاده از شاخص هاي برازندگي نشان داد كه مدل فرضي، با مدل اندازه گيري برازش دارد (0.98=cfi، 0.94 = nfi ،0.02 =(rmsea. نتايج پژوهش نشان داد كه كاركردهاي اجرايي با واسطه گري همدلي بر رضايت زناشويي در سطح p<0.05 تاثير معناداري دارد. كاركردهاي اجرايي به طور مستقيم و غيرمستقيم از طريق همدلي در رضايت زناشويي موثر است. از اين رو جهت بهبود رضايت زناشويي، مداخله در كاركردهاي اجرايي و همدلي در زوجين شاغل مي‌تواند داراي اهميت باشد.