سنجش پايداري سكونتگاه هاي روستايي پيرامون شهر اروميه

چکیده مقاله

اين پژوهش به‌منظور سنجش پايداري سكونتگاه‌هاي روستايي پيرامون شهر اروميه انجام‌شده است. نوع پژوهش كاربردي و روش تحقيق توصيفي- تحليلي است. روش گردآوري اطلاعات، اسنادي، كتابخانه‌اي و ميداني از بين 9 روستاي دهستان نازلوي چاي جنوبي بوده است. از بين كل جامعه آماري 738 خانوار، تعداد 170 خانوار با روش تخصيص متناسب به‌عنوان نمونه انتخاب گرديد. جهت تجزيه‌وتحليل اطلاعات از آمار توصيفي(فراواني، ميانه، پراكندگي، و..)  و جهت مقايسه ميانگين‌ها و تبيين معني‌دار بودن تفاوت‌هاي موجود بين طبقات يا گروه‌ها از آزمون‌هاي تي تك نمونه‌اي ، فيشر و براي تبيين همبستگي و تاثيرگذاري از آزمون آماري پيرسون استفاده شد.  نتايج حاصل از پژوهش  بيانگر تفاوت ميزان پايداري در ابعاد  مختلف زيست‌محيطي، اجتماعي-فرهنگي،اقتصادي و كالبدي است. در سطح روستاها موردمطالعه، مولفه  اجتماعي با رتبه ميانگين (3.45) بيشترين نقش را در پايداري روستايي داشته است. بعدازآن به ترتيب مولفه‌هاي كالبدي- فضايي با رتبه ميانگين (2.74) زيست‌محيطي با رتبه ميانگين (2.16) و  مولفه اقتصادي با رتبه ميانگين (1.65) در رده‌هاي بعدي قرار دارند. همچنين به‌غيراز روستاي چيچكلوي حاج‌آقا كه ميزان پايداري آن در حد متوسط(3.09) بوده، ميزان پايداري ديگر روستاها پايين‌تر از حد متوسط مي‌باشد. حال با توجه  به  وضعيت  پايداري در ابعاد مختلف  و در بين سطوح مختلف فضاهاي روستايي،  تقويت شاخص‌ها به‌ويژه در شاخص‌هايي كه پايداري پايين‌تر از حد متوسط مي‌باشد، ضروري است.