| نویسندگان | نصرالله صالحی,نصراله صالحی |
|---|---|
| نشریه | مطالعات تاريخ اسلام |
| شماره سریال | ۱۵ |
| شماره مجلد | ۵۸ |
| تاریخ انتشار | ۱۴۰۲ |
چکیده مقاله
نقش و جايگاه پاشاليك بغداد و امارت بابان در روابط ايران و عثماني، مورد غفلت قرار گرفته است. دولت عثماني مدتي بعد از پيمان زهاب (1049ق.)، پاشاليك بغداد را تاسيس كرد. در مناطق كُردنشين شمال عراق نيز امارت بابان داراي استقلال نسبي بود. دولت ايران از پيمان زهاب تا عهدنامه دوم ارضروم (1263ق.)، به مدت 214 سال، با سه كانون قدرت بابعالي، بغداد و بابان مواجه شد. در اين دو سده، قلمرو غرب ايران، در معرض انواع تهديدها قرار گرفت. در پژوهش حاضر، بر پايه منابع ايران و عثماني، به روش دادهكاوي و رويكرد تحليلي- انتقادي، نقش و جايگاه پاشاليك بغداد و امارت بابان در روابط ايران و عثماني تبيين شده است. يافتههاي پژوهش نشان ميدهد، با به قدرت رسيدن سلطان محمود دوم، رشته اصلاحاتي در دولت عثماني آغاز شد كه به تدريج منجر به احيا و افزايش نفوذ و قدرت دولت مركزي عثماني در ايالات شرقي گرديد. با تغيير ساختار قدرت در بغداد، زمينه براي برچيدن امارت بابان فراهم شد. با غلبه بغداد بر بابان كه در حقيقت چيرگي عثماني بر عراق بود، روابط ايران و عثماني وارد مرحله جديدي شد.
متن کامل مقاله
لینک دانلود فایل