تحليل تعامل و تقابل با ديگري در رمان «درياس و جسدها»ي بختيار علي بر اساس نظريه‌ي منطق گفتگويي باختين

چکیده مقاله

زمينه : رمان «درياس و جسدها»، از آثار «بختيار علي» نويسنده پركار كورد، نوعي رمان فلسفي-اجتماعي است كه در رديف رمان هاي مدرن قرار مي گيرد. هدف اصلي اين پژوهش توصيف و تحليل مولفه هاي نظريه چندصدايي باختين در گفتمان شخصيت هاي داستان است و اين كه در اين رمان، گفتمان از چه مولفه هاي زباني و محتوايي برخوردار بوده و چه جهان معنايي اي را براي ما آشكار مي كند؟ روش: در اين پژوهش با اين فرض كه مي توان خوانشي ديگر از رمان «درياس و جسدها» در عصر حاضر را ارائه كرد، به روش توصيفي _ تحليلي به بررسي و تحليل رمان با نظريه ي منطق گفتگويي باختين پرداخته ايم. يافته‌ها: در اين رمان گذار از سبك ريالسم جادويي به نوعي رياليسم اجتماعي، تنوع صداها، شخصيت ها، جهان بيني ها، گفتمان هاي طبقات مختلف جامعه در رابطه با يكي از مهم ترين مفاهيم زندگي انسان مدرن كورد، «پديده انقلاب» به خوبي قابل تشخيص است.«چندصدايي» از اساسي ترين مفاهيم موجود در آراي نقادانه «ميخائيل باختين» نويسنده و منتقد روسي است كه مبناي تحليل رمان حاضراست. در رمان به صداهاي متكثري بر مي خوريم كه هر يك موضع خود را دارند. صداها هم سو و منفرد در حركت هستند و لزوما تنها راوي سخن نمي گويد. رمان «درياس و جسدها» اثري «پولي فونيك»(polyphony) است كه در آن بختيار علي با استفاده از چند شخصيت روايتگرمتمايز درتحصيلات، سياست، اجتماع و...رماني چندبعدي خلق كرده است.