اثربخشي برنامه آموزش گروهي شايستگي اجتماعي بر سازگاري اجتماعي و اضطراب دانش‌آموزان دختر داراي اختلال اضطراب اجتماعي

چکیده مقاله

پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي برنامه آموزش گروهي شايستگي اجتماعي بر سازگاري اجتماعي و اضطراب دانش‌آموزان دختر داراي اختلال اضطراب اجتماعي انجام شد. روش پژوهش نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون - پس آزمون با گروه كنترل و دوره پيگيري سه ماهه بود. جامعه آماري شامل تمامي دانش‌آموزان 10 تا 12 ساله دختر شهر سنندج بود كه جهت انجام خدمات مشاوره به مركز مشاوره و خدمات روان‌شناختي ويژه كودكان داراي اختلالات رفتاري و يادگيري در سال 1402 مراجعه كرده بودند. از اين جامعه با استفاده از روش نمونه‌گيري در دسترس 30 نفر انتخاب و به صورت گمارش تصادفي در گروه آزمايش و كنترل (هر گروه 15 نفر) جايگزين شدند. گروه آزمايش 16 جلسه 45 دقيقه‌اي تحت برنامه آموزش شايستگي اجتماعي قرار گرفت. ابزار اندازه‌گيري در اين پژوهش پرسشنامه سازگاري اجتماعي (csas، 1993) و اضطراب (scas، 1998) بود. تحليل داده‌هاي آماري با استفاده از روش تحليل واريانس اندازه‌گيري مكرر صورت گرفت. يافته‌ها نشان داد كه بين پيش آزمون و پس آزمون سازگاري اجتماعي و اضطراب در دو گروه آزمايش و گواه تفاوت معناداري در سطح 0.001 وجود داشت و همچنين بين ميانگين پس آزمون و پيگيري در گروه آزمايش تفاوت معناداري در سطح 0.001 وجود نداشت و نتايج در دوره پيگيري حفظ شد. براساس نتايج پژوهش مي‌توان گفت برنامه آموزش شايستگي اجتماعي روش مداخله‌اي مناسبي بر بهبود سازگاري اجتماعي و اضطراب دانش‌آموزان دختر داراي اختلال اضطراب اجتماعي است.