اثربخشي آموزش مفاهيم طرحواره درماني بر اجتناب شناختي و تحمل ابهام نوجوانان داراي علائم اختلال وسواسي- جبري

چکیده مقاله

هدف از پژوهش حاضر تعيين اثربخشي آموزش مفاهيم طرحواره درماني بر اجتناب شناختي و تحمل ابهام در نوجوانان با علائم اختلال وسواسي-جبري بود. روش پژوهش نيمه آزمايشي با طرح پيش‌آزمون_ پس‌آزمون با گروه كنترل و دوره پيگيري دو ماهه بود. جامعه آماري شامل تمامي افراد داراي اختلال وسواسي- جبري مراجعه‌كننده به مراكز مشاوره و روانشناسي شهر سنندج در سال 1402 بود كه بر اساس روش نمونه‌گيري هدفمند تعداد 30 نفر انتخاب و به صورت تصادفي در گروه آزمايش (15 نفر) و گواه (15 نفر) جايگزين شدند. ابزار اندازه‌گيري مقياس استاندارد وسواس فكري عملي (y-bocs-bdd) ييل براون (1989)، اجتناب شناختي (caq) سكستون و دوگاس (2004) و تحمل ابهام (ius) فريستون و همكاران (1994) بود. گروه آزمايش 8 جلسه 90 دقيقه‌اي و به مدت 4 هفته متوالي (هر هفته 2 جلسه) تحت آموزش مفاهيم طرحواره درماني قرار گرفت و گروه گواه هيچ مداخله‌اي دريافت نكرد. تحليل داده‌هاي آماري با استفاده از روش تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر صورت گرفت. نتايج نشان داد كه تفاوت بين مرحله پيش آزمون و پس آزمون اجتناب شناختي (0.001>p) و پيش آزمون پيگيري (0.001>p) معنادار بود. همچنين تفاوت بين مرحله پيش آزمون و پس آزمون تحمل ابهام (0.001>p) و پيش آزمون پيگيري (0.001>p) معنادار بود؛ كه نشان‌دهنده اثربخشي مداخله پژوهش در اين متغير‌ها است؛ بنابراين با استفاده از آموزش طرحواره درماني مي‌توان مي‌توان به كاهش اجتناب شناختي و افزايش تحمل ابهام در نوجوانان با علائم اختلال وسواسي-جبري كمك شاياني كرد.