رابطه بين ازدواج و پيشگيري از انحرافات جنسي در بين جوانان شهر سنندج

چکیده مقاله

زمينه و هدف: پيشگيري از انحراف منطقي‌ترين روند براي نجات جامعه از آسيب‌هاي اجتماعي است. با استفاده از راهبرد پيشگيري مي‌توان اثرات بسياري از جرايم و انحرافات را در جوامع خنثي كرد. با توجه به اهميت پيشگيري در جوامع، اين مهم كاركرد ويژه‌اي در سياستگذاري‌ها و برنامه‌ريزي‌هاي اجتماعي پيدا كرده است. بر همين اساس، اين پژوهش با هدف مطالعه تاثير ازدواج بر پيشگيري از انحرافات در بين جوانان شهر سنندج انجام شده است.روش: اين پژوهش به روش پيمايشي و با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته 358 نفر از شهروندان شهر سنندج را مورد مطالعه قرار داده است. جمع‌آوري داده‌ها از طريق پرسشنامه و تجزيه‌وتحليل داده‌ها در دو بخش توصيفي و استنباطي با نرم‌افزارهاي آماري amos و spss انجام شده است. روايي و پايايي ابزار سنجش نيز با ضرايب بالايي مورد تاييد قرار گرفته است.يافته‌ها و نتايج: نتايج حاصل از اين فرضيات نشان داده است كه سه بُعد مهم ازدواج، يعني تعهد زناشويي با ضريب (0.656) و مسئوليت‌پذيري با ضريب (0.723) و خود كنترلي با ضريب (0.680) در پيشگيري از انحرافات، اثر مثبت و معناداري دارند و سپس، نتايج حاصل از مدلسازي معادله ساختاري نشان داده كه همه مولفه‌هاي ازدواج اثر مثبت و مستقيمي بر پيشگيري از انحرافات دارند. بر همين اساس، ازدواج به عنوان يك امر قانوني و فرهنگي هم به لحاظ روحي و هم به لحاظ جسمي فرد را براي كنترل انحرافات مقاوم مي‌كند.