بررسي سوره ملك و قلم در ترجمه منظوم ريبوار هه‌جمنه‌يي براساس نظريه يوجين نايدا

چکیده مقاله

قرآن كريم با ذات محتوايي و پيامي خود جهت هدايت و تغيير رفتار و سبك زندگي مادي گرايانه به الهي گونه بر بشر نازل شده است، چنين متن هايي با متن نوشته هاي بشري تفاوت هاي اساسي دارد؛ بنابراين ترجمه اين گونه متن ها با متن هاي ديگر متفاوت است، مترجمان قرآن مي‌كوشند تا بر اساس نظريه هاي مطرح ترجمه به انتقال مفاهيم اصلي متن قرآن به زبان مقصد بپردازند به طوري‌كه در كنار آن ساختار اصلي حفظ شود و ساخت نحوي و دستوري آن به زبان مقصد منتقل شود و معاني اصلي واژگان و عبارات زبان مبدا در ترجمه‌ منعكس گردد. در اين پژوهش بر اساس روش تحليل علمي و با تكيه بر عناصر اصلي ترجمه در نظريه‌ يوجين نايدا، به بررسي ترجمه‌ سوره هاي «ملك» و «قلم» در ترجمه‌ منظوم ريبوار هه‌جمنه‌يي به زبان كردي مي‌پردازيم. نتيجه‌ پژوهش نشان مي دهد كه اين ترجمه داراي نقاط قوت و ضعف است؛ چه اين كه مترجم در اثر خود از ترجمه‌ صوري بهره‌ بسياري برده و توانسته است زبان مقصد را به زبان مبدا نزديك سازد. از سوي ديگر، بنا بر افزايش متن ترجمه نسبت به متن آيات در برخي از ابيات، از ترجمه‌ پويا در زبان مقصد بهره برده است. البته بيشتر معادل‌هاي مترجم در ترجمه صحيح است و اين نشان‌دهنده‌ تسلط وي به ترجمه است. هرچند ناپخته بودن متن مقصد در مواردي كاملا محرز بوده و عدم معادل يابي نيز آشكار است. نهايت آن‌كه ترجمه‌ هه جمنه يي در قالب منظوم، ترجمه اي قابل قبول و متناسب با زبان متن مبدا است.