| نویسندگان | موسی الرضا بخشی استاد |
|---|---|
| نشریه | پژوهشنامه تاریخ تمدن اسلامی |
| شماره صفحات | ۹۹ |
| صفحه پايان | 118 |
| شماره سریال | ۵۵ |
| شماره مجلد | ۱ |
| نوع مقاله | Full Paper |
| تاریخ انتشار | ۱۴۰۱ |
| رتبه نشریه | معتبر وزارت بهداشت (علمی - پژوهشی) |
| نوع نشریه | چاپی |
| کشور محل چاپ | ایران |
چکیده مقاله
از نظر تاریخی، گرایش غالب به یکی از مذاهب فقهی در بخشهای خاصی از سرزمینهای اسلامی، همواره موضوعی در خور توجه و به مطالعه نیازمند است. اندکی پس از استقرار حکومت امویان در اندلس، مذهب مالکی، مذهب رسمی مسلمانان این سرزمین و جایگزین مذهب اوزاعی شد. این در حالی است که مذهب غالب در شرق جهان اسلام، مذهب حنفی و خاستگاه فقه مالکی نیز مدینه بود. این پژوهش درصدد است، زمینهها و دلایل گرایش حکومت و مردم اندلس به مذهب مالکی و عوامل پایداری فقه مالکی را در دورۀ حکومت امویان اندلس با روش تحلیلی و با استناد به منابع تاریخی واکاوی کند. یافتههای پژوهش نشان داد، رحلههای فقیهان اندلس به کانونهای مذهب مالکی، در گروش مردم اندلس به مذهب مالکی نقش مهمی ایفا کرده و پشتیبانی حکومت اندلس از مذهب مالکی به نهادینهشدن آن نیز سرعت بخشیده است. همچنین، بساطت فکری بیشتر مسلمانان اندلس، با نگرش و آموزههای مذهب مالکی سازگاری بیشتری داشت؛ ازاینرو در زمینهسازی حاکمیت مذهب مالکی موثر بود.
متن کامل مقاله
لینک دانلود فایل