| نویسندگان | علی صادقی |
|---|---|
| نشریه | پژوهش هاي جغرافياي طبيعي |
| شماره سریال | ۵۴ |
| شماره مجلد | ۲ |
| تاریخ انتشار | ۱۴۰۱ |
چکیده مقاله
تبخير – تعرق به عنوان يكي از متغيرهاي مهم هواشناسي و ارتباط دهنده بين سطح زمين و هواكره، در بررسي شاخص هاي خشكي و تخصيص منابع آبي حائز اهميت است. آشكارسازي رفتار اين سنجه اقليمي در دوره آينده نسبت به دوره (2005- 1980) و توزيع فضايي آن براساس شبكه داده، هدف تحقيق حاضر ميباشد. در اين پژوهش، از برونداد مستقيم مدلهاي ديناميكي ريزمقياس شده پروژه كوردكس – منا (cordex –mna) با تفكيك 22 كيلومتري تحت سناريوهاي واداشت تابشي (rcp8.5 و rcp4.5 ) استفاده شد. از روش پنمن – مونتيث، فائو، به عنوان روش برآورد كننده تبخير – تعرق مرجع ماهانه در دوره تاريخي – مشاهدهاي و دوره پيش نگري شده براساس مدلها استفاده شد. در بررسي نتايج معيارهاي آماري، برونداد مدل noaa-gfdl-gfdl-esm2m عملكرد بهتري را نشان داد. نتايج نشان داد كه الگوي فضايي eto ماهانه در طول سال، تابع مولفههاي مكاني بوده و از غرب به شرق و از شمال به جنوب مقدار آن افزايش مييابد. مناطق جنوبي، مركزي و شرق كشور؛ كانونهاي حد بالاي eto محسوب ميشوند. بررسي و مقايسه eto ماهانه پيش نگري شده در دوره آينده تا ميانه قرن ( 2050 ميلادي) نسبت به دوره گذشته، نشان دهنده افزايش در مقدار اين سنجه اقليمي مهم در گستره ايران ميباشد.
متن کامل مقاله
لینک دانلود فایل